Χριστός… ο μεγάλος άγνωστος των Χριστουγέννων

  • Από Dogma
7a1f84e37f4e5fce0f7ca56b70c7e49a_XL.jpg

Δεν υπάρχει γιορτή σαν τα Χριστούγεννα, γιορτή που καταφέρνει να ενώνει με το ίδιο πνεύμα και την ίδια χαρά τόσα εκατομμύρια ανθρώπους. Δύο χιλιάδες δώδεκα  χρόνια από τη γέννηση ενός ασήμαντου, εκ πρώτης όψεως, βρέφους σε κάποιο περιφρονημένο εβραϊκό χωριό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η μισή ανθρωπότητα συνεχίζει να διακηρύσσει, έστω και μία φορά τον χρόνο, ως χριστιανοσύνη, ότι τη νύχτα εκείνη ανέτειλε μια ρεαλιστική ελπίδα αναγέννησης του ανθρώπου και ολόκληρου του κόσμου.

 

Από την Αυστραλία μέχρι την Αλάσκα και από το Περού μέχρι τις στέπες της Σιβηρίας, οι άνθρωποι αναζητούν τη χριστουγεννιάτικη χαρά μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη ατμόσφαιρα με ίδιες μελωδίες, ίδιες γεύσεις, ίδια διακόσμηση, ίδιες διαφημίσεις, αλλά με πολλούς και διάφορους «Χριστούς». Διότι, πίσω από τη βιτρίνα των Χριστουγέννων ο Χριστός, ο μεγάλος πρωταγωνιστής -και πολλές φορές ο μεγάλος Απών- συνεχίζει εδώ και δύο χιλιετίες να ρωτάει:

 

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» (Ματθ. 16, 13)

«Ποιος λένε οι άνθρωποι πως είμαι;»

 

Πολλές οι απαντήσεις μέσα στους αιώνες, πολλές οι απαντήσεις και σήμερα. Αλλοι εκφράζουν τον θαυμασμό τους για τα λόγια Του, άλλοι τον σεβασμό τους για τη θυσία Του, άλλοι τον ενθουσιασμό τους για το κοινωνικό Του μήνυμα. Λίγοι όμως είναι εκείνοι που παραδίδουν στα άχραντα χέρια Του τις προσωπικές τους αγωνίες, τους φόβους και τα αδιέξοδά τους, με την πεποίθηση ότι Αυτός και μόνον Αυτός μπορεί να χαρίσει φως στη σκοτεινή νύχτα των ανθρώπων. 

 

Αλλά ακόμη και εκείνοι που πιστεύουν στην παντοδυναμία και την αγάπη Του, καθώς οι ανάγκες γίνονται αφόρητες, καθώς η αδικία οργιάζει και καθώς οι προοπτικές ξεθωριάζουν, φτάνουν κάποτε να αναρωτηθούν:

 

«Πού είναι ο Θεός; Γιατί δεν φαίνεται; Γιατί δεν ενεργεί;»

 

Σε εποχές ατομικών διαδρομών, ατομικών επιδιώξεων, ακόμη και ατομικών προσευχών, ο ίδιος ο Χριστός μάς δείχνει τον δρόμο προς Εκείνον:

 

«Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν». (Ματθ. 18, 20)

«Οπου είναι μαζεμένοι δυο ή τρεις στο όνομά μου, εγώ είμαι ανάμεσά τους».

 

Να λοιπόν η απάντηση: Κάθε Χριστούγεννα υποδεχόμαστε στη Γη τον Θεό της ενότητας, τον Θεό της αλληλεγγύης, τον Θεό τού «μαζί».

 

Και φέτος, αυτός ο αληθινός Χριστός θα ξαναχτυπήσει την πόρτα μας. Σιωπηλός, χωρίς εφέ και επικοινωνιακούς εντυπωσιασμούς, θα μας καλέσει να Τον ακολουθήσουμε πίσω από τις φωταγωγίες και τα ρεβεγιόν, για να μας δείξει το κατάντημα μιας ανθρωπότητας χωρίς Εκείνον. Μιας ανθρωπότητας βουτηγμένης στην αρπαγή, στο ψέμα και στη σκληροκαρδία. Μιας ανθρωπότητας που αντικατέστησε τον ουρανό με πίνακες χρηματιστηρίων και βιβλιάρια καταθέσεων.

 

Οσο τα Χριστούγεννα θα ντύνουν μόνο τη μελαγχολία μας, όσο τα ψεύτικα άστρα θα υποκαθιστούν το φως της ελπίδας για εκατομμύρια φτωχούς και αστέγους, όσο οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες θα κρύβουν την κραυγή της οργής ολόκληρων λαών για την εξαθλίωσή τους, ο Χριστός θα παραμένει ο μεγάλος άγνωστος των Χριστουγέννων.

 

Πολλοί μπορεί να πιστεύουν ότι κάθε τέτοια μέρα επαναλαμβάνεται μια γραφική ιστορία. Αυτό όμως που επαναλαμβάνεται είναι η ουσία εκείνης της νύχτας, αλλά και όλης της ζωής Του: Ο Χριστός, το ίδιο αφανής, το ίδιο ξένος όπως τότε, θα αποστρέφει πάντα το βλέμμα από τις γιορτές της κατανάλωσης των -ακόμη- εξασφαλισμένων και θα επιλέγει για φάτνη Του τις καρδιές εκείνων που ακόμη μπορούν να αγαπούν και να μοιράζονται, ίσως ταπεινοί και καταφρονεμένοι από την αυθαιρεσία των ισχυρών, γι΄ αυτό όμως και αξιόπιστοι στη διακήρυξή τους «ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ…» (Λουκ. 2, 10-11).

 

 

 

ΠΗΓΗ

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» στο ένθετο για την Ορθοδοξία

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Όλες οι ειδήσεις
close button

Κάντε Like: Dogma.gr στο Facebook