Η Παναγία ως Μητέρα του Κόσμου απέναντι στις Σύγχρονες Τραγωδίες
Στον ύμνο της εορτής του Δεκαπενταύγουστου, δηλαδή της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, τονίζεται ότι «εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλειπες Θεοτόκε, αλλά μετέστης προς τη Ζωή μήτηρ υπάρχουσα της Ζωής…».
Ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Σαλαμίνας της Κύπρου, μας λέει ότι η Παναγία μας, με την Κοίμηση και τη Μετάστασή της στους Ουρανούς, μοιάζει με Βασίλισσα που κάθεται στον Θρόνο της σε ένα ασφαλές Κάστρο. Ποτέ της όμως δεν ησυχάζει. Γνωρίζει ότι τα παιδιά της —δηλαδή όλοι εμείς στον κόσμο αυτό— μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με τραγωδίες που ποτέ μας δεν διανοηθήκαμε.
Γι’ αυτό οι γονείς και οι γιαγιάδες μας, όταν αγωνιούν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους, αναφωνούν μέσα στην αγωνία τους: «Παναγία μου, σώσε το παιδί μου». Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν βρίσκονται μακριά τους και πληροφορούνται αντιξοότητες, όπως σεισμοί, καταστροφικές φωτιές, τραγικά δυστυχήματα, αιματηρές εμπόλεμες συρράξεις της εποχής μας.
Δικαιοσύνη, Αγάπη και η Αποκατάσταση της Εμπιστοσύνης στον Κόσμο
Όπως μας θυμίζει ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, «πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη». Ο Θεός ακούει τις προσευχές των ανθρώπων που είναι δίκαιοι, που δεν κάνουν αδικίες, δεν ανέχονται την αδικία και προσπαθούν για το κοινό καλό. Μεταξύ του καλού και του κακού, οφείλουμε πάντα να επιλέγουμε το καλό.
Αυτή η ανάγκη για δικαιοσύνη και ηθική επιλογή συνδέεται άμεσα με το κεντρικό θέμα της επόμενης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που ζητά την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και τη διαχείριση του μετασχηματισμού». Η εμπιστοσύνη στον κόσμο μας έχει κλονιστεί. Για να την αποκαταστήσουμε, χρειαζόμαστε δίκαιους ανθρώπους και ηγέτες που αγωνίζονται για την ειρήνη και την προστασία των αδυνάτων.
Η ζωή μας αποκτά νόημα και γίνεται όμορφη μόνο με την άδολη αγάπη. Με την υπομονή και τις καθημερινές θυσίες για κάθε παιδάκι που φέρνουμε στον κόσμο. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, βιώνουμε ανθρωπιστικές τραγωδίες. Για να αγαπούμε σωστά την οικογένεια και τους φίλους μας, πρέπει να αγαπάμε όλο τον κόσμο: τόσο τους συνανθρώπους μας όσο και τη Δημιουργία του Θεού, το Φυσικό Περιβάλλον.
Παγκόσμια Ενότητα και Κοινή Δράση για την Ειρήνη
Για να υπερβούμε τις κρίσεις που ζει σήμερα η ανθρωπότητα, χρειάζεται η ενότητα όλων μας και η κοινή δράση. Το Πρόσωπο της Παναγίας μας μπορεί να μας ενισχύσει, ώστε να έχουμε ομοψυχία για ένα καλύτερο μέλλον. Όταν υπάρχει εθνική ενότητα στους λαούς, τότε κτίζουμε και την παγκόσμια ενότητα για κοινή δράση σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.
Χωρίς την ενότητα της διεθνούς κοινότητας, είναι αδύνατο να εργαστούμε μαζί για την αντιμετώπιση των απειλών. Δεν μπορούμε αλλιώς να σταματήσουμε τους πολέμους στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία και όπου αλλού υπάρχουν εμπόλεμες συρράξεις, εμφύλιες ή μεταξύ κρατών. Η Ενότητα κοινής δράσης της Διεθνούς Κοινότητας αρχίζει να κτίζεται με την ενίσχυση της ενότητας στο χώρο της οικογένειας, της τοπικής κοινότητας και της εθνικής ενότητας της κάθε χώρας, και μετά σε περιφερειακό, ηπειρωτικό και παγκόσμιο επίπεδο.
Αυτή η ανάγκη αποτελεί τον πυρήνα της προσπάθειας του ΟΗΕ για τη «διαχείριση του μετασχηματισμού» της παγκόσμιας κοινότητας. Χωρίς διεθνή ενότητα, είναι αδύνατο να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα κρίσιμα προβλήματα της Κλιματικής Αλλαγής και να πετύχουμε τον τερματισμό της Φτώχειας. Δυστυχώς, οι συνεχείς αντιπαραθέσεις και η απουσία συνεργασίας ανάμεσα στα Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν είναι καλό σημάδι για την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη.
Η Ευθύνη των Θρησκευτικών Ηγετών και η Θεία Δικαιοσύνη
Πώς όμως θα φθάσουν οι κοσμικοί ηγέτες σε ενότητα, όταν σήμερα ακόμα και θρησκευτικοί αρχηγοί βρίσκονται σε συνεχή αντιπαράθεση μεταξύ τους; Μερικοί εξ αυτών σταμάτησαν μάλιστα την επικοινωνία και την κοινή προσευχή. Ξέχασαν ότι πρέπει να ζητούμε από το Άγιο Πνεύμα να μας οδηγεί στην ορατή ενότητα.
Αποστολή μας είναι η κοινή δράση και η διακονία για την προστασία των ανθρώπων που υποφέρουν. Ιδιαίτερα των αθώων, μικρών και ανυπεράσπιστων παιδιών. Αυτά είναι τα μεγάλα θύματα της απουσίας ενότητας και αγάπης. Χωρίς αγάπη, δεν μπορούμε να ζούμε ειρηνικά και με κοινωνική δικαιοσύνη.
Τι να πούμε ακόμη, όταν βλέπουμε άσπλαχνες συμπεριφορές μεταξύ Αρχιερέων; Παρακολουθούμε ταπεινωτικές τιμωρίες από αυτούς που νομίζουν ότι είναι «δυνατοί». Ξεχνούν όμως την πνευματική νομοτέλεια. Δεν γνωρίζουν ότι η αλαζονεία τους προκαλεί την επέμβαση της Θείας Δικαιοσύνης. Φωνάζουμε ότι μας αδικούν οι βάρβαροι τούρκοι εισβολείς, και καλά κάνουμε, αλλά ταυτόχρονα αδικούμε οι ίδιοι δικούς μας ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους να διακονούν τον άνθρωπο. Αυτή την αδικία ούτε ο Θεός δεν τη θέλει. Στη περίπτωση αυτή δεν φταίει μόνο αυτός που αδικεί, έστω κι αν είναι ανάμεσα μας Πρώτος, αλλά κι αυτοί που τον στηρίζουν και εμείς που τον ανεχόμαστε.
Η Παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και οι Συνέπειές της
Προσευχόμαστε για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, πριν η κρίση επεκταθεί σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Το ίδιο ζητούμε για κάθε εμπόλεμη σύρραξη, εμφύλια ή μεταξύ κρατών. Μόνη λύση είναι ο ειρηνικός διάλογος και ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου, όπου αυτό παραβιάζεται.
Η αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να βρει τρόπους για τον τερματισμό της βάρβαρης τουρκικής εισβολής στην Κύπρο αποδείχθηκε ένα ανήθικο μέσο ενθάρρυνσης. Άνοιξε τον δρόμο και σε άλλες χώρες να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Αυτό βλέπουμε σήμερα με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα και στον Λίβανο.
Την ίδια στιγμή, αδικημένοι λαοί, όπως οι Παλαιστίνιοι και οι Κούρδοι, ακόμη περιμένουν από τη διεθνή κοινότητα το αυτονόητο: το ανθρώπινο δικαίωμα της κρατικής τους οντότητας. Όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν να προστατεύσουν τους αδύναμους, απομακρυνόμαστε από το όραμα του ΟΗΕ για έναν «Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που αποδίδει για όλους».
Η Ανοχή στον Αυταρχισμό και το Ανθρωπιστικό Κόστος
Η κάθε μορφή ανοχής σε κάθε είδους διαφθοράς και σε δικτατορικά και στρατιωτικά καθεστώτα, που στηρίζονται στη βία και στα όπλα, είναι η μεγαλύτερη ρίζα του κακού. Αυτά τα καθεστώτα καταργούν τους δημοκρατικούς θεσμούς. Παράγουν μόνο πρόσφυγες, μετανάστες, εμπόλεμες συρράξεις και ανεξέλεγκτο έγκλημα σε βάρος αθώων ανθρώπων.
Τα πρώτα και πιο τραγικά θύματα είναι τα άπορα και ορφανά παιδιά. Πεθαίνουν πριν προλάβουν να μεγαλώσουν από την έλλειψη τροφής, καθαρού πόσιμου νερού και βασικής υγειονομικής περίθαλψης.
Ακόμη όμως και όσα παιδιά καταφέρνουν να επιβιώσουν κάτω από αυτές τις απάνθρωπες συνθήκες, στερούνται το θεμελιώδες δικαίωμα της δωρεάν παιδείας. Η μόρφωση είναι το μόνο όπλο τους για ένα καλύτερο αύριο, και η στέρησή της διαιωνίζει τον κύκλο της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
Οικολογική Μετάνοια και η Συμφωνία του Παρισιού
Να προσευχόμαστε στην Παναγία μας, η διεθνής κοινότητα να δώσει απόλυτη προτεραιότητα στην εφαρμογή της Παγκόσμιας Συμφωνίας του Παρισιού του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή. Μόνο έτσι θα προστατεύσουμε την ανθρωπότητα και τον πλανήτη μας. Μόνο έτσι θα έχουμε ξανά την ελπίδα να σταματήσουμε την πορεία προς την καταστροφή, που γεννά η απληστία και τα οικονομικά συμφέροντα.
Χρειαζόμαστε άμεσα να προχωρήσουμε σε «οικολογική μετάνοια» για τις «οικολογικές αμαρτίες» μας. Οικολογική μετάνοια σημαίνει να αναγνωρίσουμε ότι η κλιματική κρίση προέρχεται από τις δικές μας οικολογικές καταστροφικές δραστηριότητες.
Οφείλουμε να υιοθετήσουμε έναν νέο, πράσινο τρόπο σκέψης και καθημερινής ζωής. Αυτή η ανάγκη αποτελεί τη βάση για τη δίκαιη μετάβαση και τη διαχείριση του μετασχηματισμού, που θα απασχολήσει την επόμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Πρέπει να θεσπιστεί ειδική οικολογική νομοθεσία που θα αντιμετωπίζει τη ρύπανση ως οικολογικό έγκλημα, καθώς απειλεί τη δημόσια υγεία, το οξυγόνο και το πόσιμο νερό.
Η Ευθύνη των Νομοθετών απέναντι στα Ορυκτά Καύσιμα
Οι βουλευτές μας, ενωμένοι σαν άριστοι γιατροί, πρέπει να προχωρήσουν στην άμεση αφαίρεση των μολυσματικών και καρκινογόνων όγκων που απειλούν τον πλανήτη. Έχουν χρέος να συγκρουστούν με πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα που ευθύνονται για τη χρήση ρυπογόνων πηγών ενέργειας.
Τα ορυκτά καύσιμα αποτελούν πλέον τη μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωσή μας. Με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας και της επιστήμης, μπορούμε να περάσουμε άμεσα στη χρήση καθαρών πηγών ενέργειας.
Το μεγάλο στοίχημα είναι οι νομοθέτες μας, με υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης, να προστατεύσουν τους πολίτες από φαινόμενα αισχροκέρδειας. Πρέπει να μπει ένα τέλος σε απαράδεκτα μονοπώλια που θυμίζουν τον Μεσαίωνα και την αποικιοκρατία. Μόνο με γενναίες αποφάσεις θα κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη των λαών και θα παραδώσουμε έναν ζωντανό κόσμο στις επόμενες γενιές.
Το Μήνυμα της 81ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ
Το θέμα της 81ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία ανοίγει στις 8 Σεπτεμβρίου 2026, μας αφορά άμεσα όλους. Η υψηλόβαθμη Γενική Συζήτηση με τη συμμετοχή των Αρχηγών Κρατών, θα ξεκινήσει στις 22 Σεπτεμβρίου 2026 με κεντρικό θέμα: «Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, διαχείριση του μετασχηματισμού: Ένας Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών που αποδίδει για όλους» (“Restoring trust, managing transformation: a United Nations that delivers for all”).
Η σύνοδος αυτή πραγματοποιείται κάτω από την προεδρία του Χαλιλούρ Ραχμάν από το Μπαγκλαντές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Ραχμάν εξελέγη στη θέση αυτή με οκτώ ψήφους περισσότερους από τον διακεκριμένο Κύπριο διπλωμάτη κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη.
Οι εργασίες της Συνόδου θα επικεντρωθούν σε πέντε κρίσιμους άξονες που καθορίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας:
- Ειρήνη και Ασφάλεια: Ενίσχυση της ανθρωπιστικής ανταπόκρισης στις εμπόλεμες ζώνες.
- Κλιματική Δράση: Εξασφάλιση μιας δίκαιης περιβαλλοντικής μετάβασης.
- Βιώσιμη Ανάπτυξη: Επιτάχυνση των παγκόσμιων στόχων (SDGs) κατά της φτώχειας.
- Τεχνολογική Διακυβέρνηση: Ρύθμιση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) προς όφελος του ανθρώπου. Χρειαζόμαστε μια Διεθνή Συμφωνία. Προσωπικά εκτιμώ ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες της Τεχνικής νοημοσύνης, τόσο περισσότερο θα πέφτουν και οι τιμές της ακρίβειας που όλοι μας εκμεταλλεύονται γιατί τους έχουμε ανάγκη.
- Ηγεσία του Μέλλοντος: Έναρξη της διαδικασίας επιλογής του νέου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Με την ελπίδα και την προσευχή μας προς την Παναγία, ας ευχηθούμε οι παγκόσμιοι ηγέτες να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οφείλουν να μετατρέψουν αυτές τις διακηρύξεις σε πράξεις δικαιοσύνης, ειρήνης και ανακούφισης για κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο στον πλανήτη μας.
Από τη «Σύνοδο για το Μέλλον» στην 81η Γενική Συνέλευση
Το περασμένο Σεπτέμβριο, κατά την 80ή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Γενικός Γραμματέας κ. Αντόνιο Γκουτέρες κάλεσε τους Αρχηγούς Κρατών σε μια ιστορική, έκτακτη Σύνοδο για το Μέλλον. Στόχος ήταν να προβληματιστούν μαζί για το αύριο του πλανήτη μας.
Στη συνάντηση εκείνη δόθηκε προτεραιότητα:
- Στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών.
- Στην κοινή αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής.
- Στην επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης.
Το ζητούμενο παραμένει η κοινωνική δικαιοσύνη. Όλοι οι λαοί της Γης πρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια. Πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες σε καθαρό νερό, φαγητό, παιδεία, εργασία και ιατρική περίθαλψη. Έχουν δικαίωμα στη ζωή.
Παράλληλα, εξετάστηκε η βελτίωση της δομής του ΟΗΕ και οι μηχανισμοί για τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Συζητήθηκε επίσης η ασφαλής χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης και η ανάγκη να συμμετέχουν οι νέοι στα κέντρα αποφάσεων.
Επειδή όμως ελάχιστα πράγματα προχώρησαν μέσα σε έναν ολόκληρο χρόνο, τα κρίσιμα αυτά θέματα έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής κοινότητα καλούνται να πάρουν αποφάσεις. Πολλά από αυτά τα ζητήματα θα εξεταστούν εκ νέου στην 81η Γενική Συνέλευση, η οποία , όπως τόνισα, ξεκινά τον επόμενο μήνα.
Η Αδικία των Εξοπλισμών και η Πραγματικότητα της Αφρικής
Να προσευχόμαστε όλες οι χώρες να συνεργαστούν για τον τερματισμό της φτώχειας, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη στήριξη των δημοκρατικών θεσμών. Μόνο έτσι θα σταματήσουν οι προσφυγικές ροές και οι άδικοι θάνατοι άπορων παιδιών.
Σήμερα, οι ισχυροί του κόσμου σπαταλούν τα δώρα του Θεού σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, φέρνοντάς μας κοντά στην απειλή μιας πυρηνικής αυτοκαταστροφής. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ δαπανούν ετησίως πάνω από 900 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικούς σκοπούς. Την ίδια στιγμή, οι φτωχές χώρες δανείζονται με δυσβάσταχτους όρους, πληρώνοντας τελικά τρία δολάρια για κάθε ένα που δανείζονται.
Ζούμε αυτή την κοινωνική αδικία καθημερινά στη Ζιμπάμπουε των 16 εκατομμυρίων ανθρώπων. Με έναν ελάχιστο κρατικό προϋπολογισμό, δεν υπάρχει η δυνατότητα για δωρεάν παιδεία ή δωρεάν υγεία για τα άπορα παιδιά. Η ανεργία και η φτώχεια πλήττουν το 90% του πληθυσμού. Οι άνθρωποι αυτοί, για να επιβιώσουν και να προστατεύσουν τις οικογένειές τους, ζουν με το μοναδικό όνειρο να γίνουν πρόσφυγες και μετανάστες.
Η Ανθρωπότητα ως Ένα Σώμα ενάντια στην Καταστροφή
Αυτό το πρόβλημα κυριαρχεί σε χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής που υπέφεραν από την αποικιοκρατία και την εκμετάλλευση. Οι πληθυσμοί αυτοί αποτελούν πάνω από το μισό της Γης. Αν για να αναπτυχθούν οικονομικά ακολουθήσουν το δυτικό παράδειγμα με ρυπογόνες πηγές ενέργειας, η οικολογική κατάρρευση θα έρθει πολύ πιο γρήγορα. Θα κάνουμε τον πλανήτη μας ακατοίκητο σαν το φεγγάρι.
Σήμερα η δυτική κοινωνία παράγει τη μεγαλύτερη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα, ενώ οι φτωχές χώρες μόλις το ένα δέκατο. Προστατεύοντας τους ανθρώπους που υποφέρουν από τη φτώχεια, προστατεύουμε τη δική μας επιβίωση και ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Κανένα ανθρώπινο τείχος δεν μπορεί να μας κρύψει από τα προβλήματα της Κλιματικής Αλλαγής, της μετανάστευσης και των πολέμων. Οφείλουμε να βλέπουμε τον πλανήτη και την ανθρωπότητα ως ένα ενιαίο Σώμα. Όταν ένα μέλος του πάσχει από ασταμάτητη αιμορραγία, όλα τα υπόλοιπα μέλη κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Αν δεν δράσουμε ενωμένοι, το τέλος θα είναι κοινό για όλους μας.
Έμπρακτη Αγάπη: Το Συσσίτιο της Ζιμπάμπουε
Ευχαριστούμε τον Θεό για τις ευσεβείς οικογένειες που μας βοηθούν εδώ, στη μακρινή Ζιμπάμπουε. Στήριγμά μας στην προστασία των άπορων και ορφανών παιδιών είναι το καθιερωμένο πλέον Συσσίτιο «ΕΜΙΛΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ» στις φτωχές Ιεραποστολικές μας ενορίες.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη του Σωματείου «Φίλοι Ιεραποστολής Ζιμπάμπουε», που με επικεφαλής τον Πρόεδρό μας κ. Σπυρίδωνα Ανδρέου Μαραγκό και την οικογένεια του και τα Μέλη του Συμβουλίου του είναι μαζί μας στη πρώτη Γραμμή της Ιεραποστολής. Ιδιαίτερη μνεία ανήκει στις ευσεβείς οικογένειες που έζησαν οι ίδιες την προσφυγιά και τον θάνατο κατά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 και σήμερα μας βοηθούν να στηρίζουμε άπορα και ορφανά παιδιά να ζήσουν.
Η άδολη προσφορά της αγάπης μας είναι το καλύτερο δώρο στη Μεγάλη Μητέρα των φτωχών και των ορφανών, την Παναγία μας. Ο Θεός, διά των πρεσβειών Της, να μας έχει όλους καλά. Χρόνια πολλά στις οικογένειες που εορτάζουν. Ο Θεός να ευλογεί τα σπίτια σας και όλο τον κόσμο.
Η Επιλογή του Παραδείσου στην Καθημερινότητα της ζωής
Ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Σαλαμίνας της Κύπρου, μας θυμίζει ότι καθημερινά μπορούμε να ακολουθούμε το παράδειγμα της Παναγίας μας, της «Νέας Εύας». Έχουμε την επιλογή να διαλέγουμε το καλό, το Θέλημα του Θεού και τη θυσία για τον πλησίον μας.
Αντίθετα, όταν επιλέγουμε το δικό μας εγωιστικό θέλημα, βαδίζουμε στον δρόμο των Πρωτοπλάστων, του Αδάμ και της Εύας, που οδηγήθηκαν στην έξωση από τον Παράδεισο. Το προπατορικό αμάρτημα ενεργοποιείται στις μέρες μας μέσα από την αδιαφορία μας να προστατεύονται ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και πρόσωπα που αδικούνται, μέσα από τον άκρατο εγωισμό μας, την αγνωμοσύνη, την απληστία και τις οικολογικές καταστροφές.
Ακολουθώντας το Θέλημα του Θεού, δημιουργούμε στη Γη έναν Παράδεισο για όλους. Ακολουθώντας το «εγώ» μας, χωρίς να σκεφτόμαστε το κοινό καλό, μετατρέπουμε τον πλανήτη σε μια καθημερινή κόλαση με κοινωνικές αδικίες, πολέμους, φτώχεια και καταστροφή της δημόσιας υγείας.
Η Προσωπική Ευθύνη και η Θεία Δικαιοσύνη
Για να επικρατήσει στον κόσμο η δικαιοσύνη, η κοινωνική αλληλεγγύη και η ειρήνη, πρέπει να ξεκινήσουμε από το δικό μας σπίτι, την τοπική κοινωνία και τη Χώρα μας. Δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε κανέναν να αδικείται.
Η σιωπηλή ανοχή μας απέναντι στην αδικία σημαίνει και συμμετοχή μας . Ας λυπούμαστε εκείνους που αδικούν ή ανέχονται το κακό. Δεν μπορούν να διανοηθούν πόσο θα υποφέρουν οι ίδιοι όταν θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον πνευματικό νόμο της Θείας Δικαιοσύνης.
Καλό Δεκαπενταύγουστο!