ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Ο εχθρός

Όταν ο διά­βο­λος έχει απο­κτή­σει με­γά­λα δι­καιώ­μα­τα στον άν­θρω­πο και τον έχει κυ­ριεύ­σει, τότε πρέ­πει να βρε­θεί η αι­τία, για να κο­πούν τα δι­καιώ­μα­τα. Αλ­λιώς, όση προ­σευ­χή και να κά­νουν οι άλ­λοι, αυ­τός δεν φεύ­γει. Σα­κα­τεύ­ει τον άν­θρω­πο. Και ιε­ρείς δώ­στου – δώ­στου εξορ­κι­σμούς και τε­λι­κά τα πλη­ρώ­νει ο άν­θρω­πος, για­τί βα­σα­νί­ζε­ται ακό­μη πε­ρισ­σό­τε­ρο από τον διά­βο­λο. Πρέ­πει να με­τα­νο­ή­σει ο άν­θρω­πος, να εξο­μο­λο­γη­θεί, να κο­πούν τα δι­καιώ­μα­τα που έχει δώ­σει και μετά θα φύ­γει ο διά­βο­λος, αλ­λιώς θα τα­λαι­πω­ρεί­ται. Μια μέρα, δύο μέ­ρες, εβδο­μά­δες, μή­νες, χρό­νια, διά­βα­σε-διά­βα­σε εξορ­κι­σμούς, αφού ο διά­βο­λος έχει δι­καιώ­μα­τα, δεν φεύ­γει. Ο διά­βο­λος μπαί­νει στον άν­θρω­πο, όταν υπάρ­χει λά­σπη στην καρ­διά του, δεν πλη­σιά­ζει στο κα­θα­ρό πλά­σμα του Θεού.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης