ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Ο νους στο Θεό

Να έχε­τε τον νου σας συ­νέ­χεια στον Θεό, να σκέ­φτε­στε τον Θεό. Να λέτε την ευχή, να μι­λά­τε με τον Θεό. Όταν ο άν­θρω­πος κά­νει αυ­τήν την ερ­γα­σία, κατ’ αρ­χάς νιώ­θει λίγο την αγά­πη του Θεού και αρ­γό­τε­ρα, όσο προ­χω­ρά­ει, την νιώ­θει όλο και πιο πολύ. Ο νους του βρί­σκε­ται μό­νι­μα πλέ­ον στον Θεό και δεν τον συγ­κι­νεί τί­πο­τε το γή­ι­νο και μά­ταιο. Στην καρ­διά του φουν­τώ­νει η αγά­πη προς τον Θεό, γε­μί­ζει και δεν θέ­λει πια να σκέ­φτε­ται τί­πο­τε άλλο, εκτός από τον Θεό. Αδια­φο­ρεί για όλα τα του κό­σμου, ούτε να κοι­μη­θεί και να φάει εν­δια­φέ­ρε­ται, κά­νει άσκη­ση και με­τά­νοιες και σκέ­φτε­ται συ­νέ­χεια τον Ου­ρά­νιο Πα­τέ­ρα. Βλέ­πεις, όσοι ασχο­λούν­ται με εφευ­ρέ­σεις, απορ­ρο­φούν­ται από την επι­στή­μη. Πού εί­ναι όμως, η δική μας απορ­ρό­φη­ση από τον Χρι­στό;

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης