Dogma

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί κατηγορίας

Εύ­κο­λα κα­τη­γο­ρεί κα­νείς τον εαυ­τόν του, αλλά δύ­σκο­λα δέ­χε­ται την κα­τη­γο­ρία των άλ­λων. Μό­νος του μπο­ρεί να λέει: «εί­μαι ελε­ει­νός, ο πιο αμαρ­τω­λός, ο χει­ρό­τε­ρος απ’ όλους», αλλά ένα λόγο του άλ­λου να μην τον ση­κώ­νει. Βλέ­πεις, όταν κά­ποιος πέ­φτει μό­νος του και χτυ­πά­ει, μπο­ρεί να πο­νέ­σει, αλλά δεν δί­νει και πολ­λή ση­μα­σία. Ή, όταν […]

Εύ­κο­λα κα­τη­γο­ρεί κα­νείς τον εαυ­τόν του, αλλά δύ­σκο­λα δέ­χε­ται την κα­τη­γο­ρία των άλ­λων. Μό­νος του μπο­ρεί να λέει: «εί­μαι ελε­ει­νός, ο πιο αμαρ­τω­λός, ο χει­ρό­τε­ρος απ’ όλους», αλλά ένα λόγο του άλ­λου να μην τον ση­κώ­νει. Βλέ­πεις, όταν κά­ποιος πέ­φτει μό­νος του και χτυ­πά­ει, μπο­ρεί να πο­νέ­σει, αλλά δεν δί­νει και πολ­λή ση­μα­σία. Ή, όταν τον χτυ­πή­σει ένας που τον αγα­πά­ει, λέει: Δεν πει­ρά­ζει. Αν όμως λίγο τον γρα­τζου­νί­σει ή τον σπρώ­ξει κά­ποιος που δεν τον συμ­πα­θεί, ε, τότε να δεις! Θα βά­λει τις φω­νές, θα κά­νει πως πο­νά­ει, πως δεν μπο­ρεί να περ­πα­τή­σει!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Exit mobile version