Αν λυπάται κάποιος από καθαρό φιλότιμο για την πτώση του, γιατί στενοχώρησε τον Χριστό, νιώθει μέσα του έναν γλυκό πόνο, γιατί ο Θεός σκορπά στην ψυχή του γλυκύτητα, την Θεία παρηγοριά. Αυτή η λύπη είναι κατά Θεό. Ενώ, όταν κανείς νιώθει συνεχή λύπη με άγχος και απελπισία, πρέπει να καταλάβει, ότι αυτή η λύπη δεν είναι κατά Θεό. Η κατά Θεό λύπη είναι χαρά πνευματική και φέρνει στην ψυχή παρηγοριά, ενώ η λύπη που δεν είναι κατά Θεό φέρνει άγχος και αδιέξοδο.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης