ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Προσευχή και καρδιά

Όσο μπο­ρεί­τε στις δου­λειές καρ­διά να μην δί­νε­τε, χέ­ρια, μυα­λό να δί­νε­τε. Καρ­διά να μην δί­νε­τε σε χα­μέ­να, σε άχρη­στα πράγ­μα­τα. Για­τί μετά πώς θα σκιρ­τή­σει η καρ­διά για τον Χρι­στό; Όταν η καρ­διά εί­ναι στον Χρι­στό, τότε αγιά­ζον­ται και οι δου­λειές, υπάρ­χει και η εσω­τε­ρι­κή ψυ­χι­κή ξε­κού­ρα­ση συ­νέ­χεια και νιώ­θει κα­νείς την πραγ­μα­τι­κή χαρά. Να αξιο­ποι­ή­τε την καρ­διά σας, να μην την σπα­τα­λά­τε. Αν σπα­τα­λη­θή η καρ­διά σε πολ­λά ασή­μαν­τα, δεν έχει αν­το­χή να πο­νέ­σει για εκεί­νο που πρέ­πει να πο­νέ­σει. Εγώ θα δώσω καρ­διά σε έναν καρ­κι­νο­πα­θή, σε έναν πο­νε­μέ­νο.

Η αγω­νία μου εί­ναι για τα παι­διά που κιν­δυ­νεύ­ουν. Κάνω τον σταυ­ρό μου να τα δίνη ο Θεός φώ­τι­ση. Όταν πάλι έχω κό­σμο, πάει η προ­σο­χή μου στον πόνο του άλ­λου, στην αγά­πη για τον άλ­λον. Τον πόνο τον δικό μου δεν τον κα­τα­λα­βαί­νω. Έτσι ξε­χνιούν­ται όλα και παίρ­νει (μετά) άλλη στρο­φή ο άν­θρω­πος…

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης