ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ: Η αναπηρία

Όταν έχου­με κά­ποια ανα­πη­ρία, αν κά­νου­με υπο­μο­νή και δεν γκρι­νιά­ζου­με, τότε έχου­με με­γα­λύ­τε­ρο μι­σθό. Για­τί όλοι οι ανά­πη­ροι απο­τα­μιεύ­ουν. Ένας κου­φό αυτί, ένας τυ­φλός από το τυ­φλό μάτι, ένας κου­τσός από το κου­τσό πόδι. Εί­ναι με­γά­λη υπό­θε­ση! Αν κά­νουν και λίγο αγώ­να κατά των ψυ­χι­κών πα­θών, δο­ξο­λο­γών­τας το Θεό, θα έχουν να λά­βουν και στε­φά­νια από τον Θεό και θα έχουν την κα­λύ­τε­ρη θέση στον Πα­ρά­δει­σο, μαζί με τους Ομο­λο­γη­τές και τους Μάρ­τυ­ρες. Βλέ­πεις, οι ανά­πη­ροι πο­λέ­μου παίρ­νουν σύν­τα­ξη, παίρ­νουν και πα­ρά­ση­μα.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης