ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ: Κάποτε, στα Φάρασα

Οι Φα­ρα­σιώ­τες, όταν αρ­ρώ­σται­ναν, δεν έτρε­χαν αμέ­σως στον Χα­τζε­φεν­τή (Άγιο Αρ­σέ­νιο τον Καπ­πα­δό­κη) να τους θε­ρα­πεύ­σει. Υπέ­με­ναν πρώ­τα τους πό­νους, όσο μπο­ρού­σαν, ανά­λο­γα με το φι­λό­τι­μο και την υπο­μο­νή τους, διό­τι θε­ω­ρού­σαν ευ­λο­γία να υπο­φέ­ρουν. «Ας βα­σα­νί­σω και εγώ, έλε­γαν, λίγο την ψυχή μου για τον Χρι­στό, αφού ο Χρι­στός βα­σα­νί­στη­κε πολύ, για να με σώ­σει». Και όταν πια έβλε­παν, ότι πή­γαι­ναν πίσω οι δου­λειές τους και τα­λαι­πω­ρούν­ταν η οι­κο­γέ­νειά τους, τότε πή­γαι­ναν στον Χα­τζε­φεν­τή να τους θε­ρα­πεύ­σει. Βλέ­πεις τι φι­λό­τι­μο εί­χαν!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης