ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ: Υπομονή και ταλαιπωρία

Δεν πρέ­πει να επα­να­παυό­μα­στε και να λέμε «εν­τά­ξει, αυ­τός ο άρ­ρω­στος έπε­σε σε κα­λούς για­τρούς», αλλά να έχου­με υπ’ όψιν, ότι για να βο­η­θη­θεί ο άρ­ρω­στος ια­τρι­κά, πρέ­πει να πε­ρά­σει μια ολό­κλη­ρη τα­λαι­πω­ρία και να προ­σευ­χό­μα­στε με πόνο να του δί­νει ο Χρι­στός υπο­μο­νή. Να φω­τί­ζει τους για­τρούς, για­τί οι για­τροί μπο­ρεί να κά­νουν λάθη, ιδί­ως αν δεν έχουν τα­πεί­νω­ση. Γι’ αυτό δεν φτά­νει μόνο η επι­στή­μη. Χρειά­ζε­ται και πί­στη και προ­σευ­χή. Αν δεν έχει πί­στη ο ίδιος ο άρ­ρω­στος, δεν γί­νε­ται καλά.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης