Ο άν­θρω­πος που έχει αγιό­τη­τα και αγά­πη

Ο άν­θρω­πος που έχει αγιό­τη­τα και αγά­πη, όπου και αν βρε­θεί, δη­μιουρ­γεί κατά κά­ποιον τρό­πο γύρω του ένα ηλε­κτρο­μα­γνη­τι­κό πνευ­μα­τι­κό πε­δίο και επη­ρε­ά­ζει όσους βρί­σκον­ται μέσα σ’ αυτό. Βέ­βαια, πρέ­πει να προ­σέ­χου­με, να μην σπα­τα­λά­με την αγά­πη μας και να μην δί­νου­με την καρ­διά μας εύ­κο­λα, για­τί πολ­λές φο­ρές με­ρι­κοί εκμε­ταλ­λεύ­ον­ται την δική μας καρ­διά και μας την κά­νουν κιμά ή άλ­λο­τε δεν μπο­ρούν να μας κα­τα­λά­βουν και μας πα­ρε­ξη­γούν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης