Μέσα σε κλίμα πανευφρόσυνης χαράς, τελέστηκε την Πέμπτη, 6 Αυγούστου, η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία επί τη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στον εορτάζοντα ομώνυμο Ιερό Ναό στο Thomastown της Μελβούρνης, στην Ιερά Επισκοπή Χώρας. Της Ευχαριστιακής Συνάξεως προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, και κατά τη διάρκεια αυτής τέλεσε την εις Διάκονον χειροτονία του κ. Παναγιώτου Andrews, αποφοίτου της Θεολογικής Σχολής του Αποστόλου Ανδρέου Σύδνεϋ, οικογενειάρχη και πατέρα ενός παιδιού.
Τον Αρχιεπίσκοπο πλαισίωσαν οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Χώρας κ. Ευμένιος και Μελβούρνης κ. Κυριακός, ο Ιερατικώς Προϊστάμενος του Ι. Ναού, π. Γεώργιος Φράγκος, και άλλοι κληρικοί, ενώ συμπροσευχόμενος παρέστη και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δέρβης κ. Ιεζεκιήλ. Ανάμεσα στο πολυπληθές εκκλησίασμα βρίσκονταν οι Άρχοντες της Μ.τ.Χ.Ε. κ. Μάριος Καλογιάννης και κ. Αντώνιος Τσουρδαλάκης, και μαθητές και μαθήτριες του ελληνορθοδόξου Κολλεγίου του Αγίου Ιωάννου Preston.
Προ της χειροτονίας, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε πατρικούς λόγους στον χειροτονούμενο, σημειώνοντας εισαγωγικά ότι «ο τελικός σκοπός της ανθρώπινης ζωής και υπάρξεως είναι η εν Χριστώ μεταμόρφωσή μας». Επεσήμανε ότι «η ιερωσύνη είναι η κατ’ εξοχήν μεταμορφωτική δύναμη μέσα σε έναν κόσμο που παραπαίει πνευματικά», ενώ έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι ο δρόμος προς μια βαθιά οντολογική αλλαγή, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την εν Χριστώ μεταμόρφωση, είναι ανηφορικός και δύσκολος. Έκανε, μάλιστα, λόγο για «μια αιματηρή προσπάθεια να σταθούμε ψηλότερα από τα πάθη μας, τον εγωισμό μας και τον κακό μας εαυτό» και τόνισε προς τον χειροτονούμενο: «Πρέπει να είσαι έτοιμος για αυτόν τον αιματηρό αγώνα και να έχεις πάντα στο μυαλό σου ότι όσο ανεβαίνεις ψηλότερα στο όρος της Μεταμορφώσεως, τόσο περισσότερο η ζωή και η πολιτεία σου θα είναι ορατή στα μάτια των ανθρώπων και θα υπόκεισαι στον έλεγχο, την κριτική, ακόμη και την κατηγορία. Πάντα όμως να ατενίζεις τον Χριστό που στέκεται στην κορυφή του όρους, για να μην χάνεις τον προσανατολισμό σου».
Παράλληλα, ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο Χριστός θα παραμείνει σταθερός και ακλόνητος προσανατολισμός της ζωής του νέου Διακόνου. Προς τούτο, επικαλέστηκε το γεγονός ότι ανατράφηκε σε μια εκλεκτή χριστιανική οικογένεια, με πατέρα δόκιμο ιεροψάλτη, όπου τα παιδικά του χρόνια ήταν γεμάτα από τις ευωδίες του θυμιάματος και τους γλυκείς ήχους της Βυζαντινής Μουσικής. Επιπλέον, διακόνησε από μικρός ως «παπαδάκι» στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Παναγίας «Άξιον Εστί» και, αργότερα, στην Ενορία Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. «Ζυμώθηκες και πλάστηκες με την πίστη στον Χριστό από την πρώτη μέρα της ζωής σου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, δηλώνοντας πεπεισμένος ότι ο π. Παναγιώτης θα αναδειχθεί γνήσιος διάκονος του Αμπελώνος του Κυρίου.
Κατακλείοντας ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος απηύθυνε εγκάρδιες ευχαριστίες στους Αρχιερείς που συμμετείχαν στην Ευχαριστιακή Σύναξη, κάνοντας ειδική μνεία στον επιχώριο Επίσκοπο και πνευματικό πατέρα του νέου Διακόνου, Θεοφιλέστατο κ. Ευμένιο, ενώ συνεχάρη θερμά τον Ιερατικώς Προϊστάμενο π. Γεώργιο, για το έργο που επιτελεί στην Ενορία του Thomastown, το οποίο συντελεί στη διαρκή ανάπτυξη και πρόοδό της.
Από την πλευρά του, ο νέος Διάκονος π. Παναγιώτης αναφέρθηκε με λόγους ευγνωμοσύνης σε όσους τον έχουν στηρίξει και έχουν συμβάλει στην έως τώρα πορεία του, απευθύνοντας ευχαριστίες προς τον πνευματικό του πατέρα, Θεοφιλέστατο κ. Ευμένιο, τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καμπέρας κ. Αθηναγόρα, άλλους κληρικούς της τοπικής Εκκλησίας, καθώς και προς τους γονείς και συγγενείς του, και προς τη σύζυγό του Ταξιαρχία. Εγκαρδίως δε ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Μακάριο, αναγνωρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι «ήσασταν εκείνος που άναψε μέσα μου τη φλόγα της ιερωσύνης». Κατέκλεισε δε με την υπόσχεση να διακονήσει με αγάπη, πίστη, υπακοή και ταπείνωση, αφοσιωμένος στον Ποιμενάρχη του και στην Αγία του Χριστού Εκκλησία.