Του Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα, Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας”
Μιλήσαμε στο προηγούμενο άρθρο για την μάστιγα του αυτοχειριασμού ανηλίκων. Η άλλη μεγάλη πληγή σε βάρος των ανηλίκων σχετίζεται με τα ναρκωτικά. Με την χρήση και την διακίνηση ναρκωτικών ουσιών από αυτούς. Η χρήση ναρκωτικών από ανηλίκους συνιστά, ως γνωστόν, μια μακρόσυρτη διαδικασία αυτοπροσβολής τους. Ο χρήστης ναρκωτικών ουσιών πεθαίνει κάθε μέρα πριν έλθει οριστικά το βιολογικό του τέλος συνεπεία της δηλητηρίασης του οργανισμού του από τα ναρκωτικά, όπως γίνεται και με τους χρόνιους αλκοολικούς. Οι τοξικομανείς είναι οι ζωντανοί νεκροί μιάς κοινωνίας. Μόλις που χρειάζεται να τονισθεί εδώ, πόσο επώδυνη είναι αυτή η πληγή για ένα κοινωνικό οργανισμό που «αιμορραγεί» συνεχώς, όπως ο ελληνικός. «Αιμορραγία» από παντού. Πρωτίστως από την δραματική επιδείνωση του δημογραφικού συντελεστή. Η σημερινή Ελλάδα μοιάζει με ένα αιωνόβιο «δένδρο», του οποίου τα «κλαριά» γερνάνε και ξεραίνοντα. Ένα «δένδρο», που δυστυχώς δεν βγάζει καινούργιους «βλαστούς». Είναι τραγική η εικόνα αυτού του «δένδρου». Μα πιο πραγική είναι η στάση των Νεο-Ελλήνων απέναντι στον εθνικό μας «κορμό». Όλοι, άρχοντες και αρχόμενοι, γνωρίζουμε την αιτία της γήρανσης και τελικώς της «αποξήρανσης» του εθνικού μας «δένδρου». Ουδείς όμως προβαίνει στην ενδεδειγμένη ενέργεια, για να ανακόψει την αποξήρανση του «δένδρου». Συνεχίζουμε να ζούμε στον ίδιο ρυθμό αφασίας, που εδημιούργησε τις συνθήκες αποξήρανσης του «δένδρου». Πώς όμως να βγάλει καινούργους «βλαστούς» το «δένδρο», όταν 350.000 «μπουμπούκια» του τον χρόνο τα κόβουμε από τον «κορμό» του «δένδρου», δια των εκτρώσεων, και τα πετάμε στο «Καιάδα» της ανυπαρξίας»; Ρίχνουμε τα «μπουμπούκια» στον «Καιάδα», χωρίς να φροντίσουμε να «εκβλαστήσουν» άλλα επάνω στο «κορμό» του «δένδρου». Και ύστερα διερωτώμαστε, γιατί κλείνουν τα σχολεία στα χωριά. Τα σχολεία, για να λειτουργήσουν, χρειάζονται, παιδιά, μαθητές. Και όταν αυτά δεν υπάρχουν φυσικό είναι να ερημώσουν.
Στην «κορφολόηγηση» του «δένδρου» από τα «βλαστάρια» του, εκτός από την ατεκνία ή την ολιγοτεκνία, που μαστίζει χρονίως ην Ελλάδα από την δεκαετία του εξήντακαι εντεύθεν, οδηγούν και άλλα σύγχρονα φαινόμενα, όπως είναι λ.χ. ο αυτοχειριασμός ανηλίκων, για τον οποίο ομιλήσαμε στο προηγούμενο άρθρο, αλλά και η χρήση ναρκωτικών ουσιών από ανηλίκους. Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών δεν λαμβάνουμε προληπτικά τα αναγκαία μέτρα. Γι’ αυτό ευδοκιμούν τα σχετικά φαινόμενα αυξάνοντας την συνοφρύωσή μας για το μέλλον της χώρας. Αποκαλυπτικό για την εξάπλωση των ναρκωτικών στους κόλπους των ανηλίκων είναι σχετικό ρεπορτάζ, που παρουσιάσθηκε πρόσφατα από την τηλεόραση. Στο ρεπορτάζ αυτό, μεταξύ άλλων προβάλλεται η περίπτωση μιας ανήλικης μαθήτριας, που πιάσθηκε στα «δίχτυα» των λαθρεμπόρων ναρκωτικών. Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, αμέσως μετά την πρώτη χρήση κοκαϊνης, η ανήλικη ενοίωσε να χάνεται ο κόσμος μέσα της. Επικοινώνησε αμέσως τηλεφωνικά με τον διακινητή, τον ενημέρωσε ότι αισθάνεται πως πεθαίνει, τού ζήτησε συμβουλή περί του πρακτέου και τον εκάλεσε να πάει κοντά της. Κάπως έτσι λειτουργούν και όλα τα ψάρια: Ζητούν συμβουλές από τους ψαράδες, πώς να ξεμπλέξουν από τα δίχτυα τους, στα οποία πιάσθηκαν! Είναι αντιφατικό τα θύματα να ζητούν βοήθεια και συμβουλές από τους θύτες τους. Η ανήλικη περιέγραφε στον διακινητή, πώς αισθανόταν μετά την χρήση της κοκαΐνης, που της πούλησε ο διακινητής και εκείνος της συνιστούσε να φάει σοκολάτα και να πιεί νερό! Οι φονιάδες μένουν πάντα ασυγκίνητοι από τις κλήσεις βοήθειας των θυμάτων τους, αλλιώς δεν θα διέπρατταν ποτέ τους φόνους τους. Ανάλογα ισχύουν και για την σχέση του διακινητή και του ανηλίκου χρήστη των ναρκωτικών, που αυτός του πούλησε.
Θα αφήσουμε στην άκρη τις πλείστες όσες αντιφάσεις, που προκύπτουν από την αναλγησία της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών σε ανηλίκους και την εν συνεχεία επιζητούμενη βοήθεια από αυτούς στην αντιμετώπιση των συνεπειών της χρήσης των ναρκωτικών, για να σταθούμε σε ένα σπουδαίο ερώτημα, που αναδύεται από το περιστατικό του προαναφερθέντος τηλεοπτικού ρεπορτάζ και άλλα συναφή: Ενδιαφέρθηκε κάποιος από τους αρμοδίους να δώσει συνέχεια στο σχετικό περιστατικό που παρουσιάσθηκε στο εν λόγω τηλεοπικό ρεπορτάζ και να αναζητήσει στοιχεία και λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο συμβάν, όχι μόνο, για να μπορέσει να συλλάβει τον δράστη αυτού, αλλά και για να μπορέσει μέσω αυτού να ασχοληθεί βαθύτερα και λεπτομερέστερα με τον τρόπο δράσης των αναρίθμητων και αδίστακτων κυκλωμάτων, που λυμαίνονται τους χώρους, στους οποίους συχνάζουν ανήλικοι, ώστε να μπορέσει να τα εξαρθρώσει ευχερέστερα. Δεν έγινε γνωστή κάποια κίνηση των αρμοδίων αρχών προς την κατεύθυνση. Και όμως τα κυκλώματα των λαθρεμπόρων και διακινητών ναρκωτικών ουσιών, όχι μόνο προς τους ανηλίκους, αλλά προς όλους όσοι ενδιαφέρονται ή προσφέρονται να γίνουν χρήστες, είναι πανομοιότυπα. Πάντα πλησιάζουν τα υποψήφια θύματά τους με τους κατάλληλους ανθρώπους και προσπαθούν να τους τυλίξουν στα «δίχτυα» τους. Αρχικά, για να δελεάσουν τα υποψήφια θύματά τους, τούς προσφέρουν δωρεάν τις δύο πρώτες φορές τα ναρκωτικά να τα δοκιμάσουν. Από εκεί και πέρα έχει επέλθει ο εθισμός. Ο «βρυκόλακας» των ναρκωτικών έχει «δρακουλέψει» τα θύματά του στον κόσμο του, από τον οποίο δεν υπάρχει γυρισμός. Ο λαθρέμπορος των ναρκωτικών ή ο διακινητής τους εκμεταλεύεται τα θυματά του με τον προσφορότερο τρόπο: είτε πωλώντας κανονικά σε αυτά τις δόσεις τους είτε χρησιμοποιώντας αυτά ως «βαποράκια» για την προώθηση των ναρακωτικών σε άλλους.
Σύμφωνα με όσα ελέχθησαν πιο πάνω, οι ανήλικοι αποτελούν το πολυτιμότερο κεφάλαιο του Έθνους. Και όσο πιο πολύτιμο είναι κάτι, τόσο πιο πολύ πρέπει να το προστατεύεις από εκείνους που το επιβουλεύονται. Πρέπει λοιπόν η πολιτεία με τα αρμόδια όργανά της να παρακολουθεί όλους τους χώρους, στους οποίους συχνάζουν ανήλικοι και να φροντίζει να είναι απροσπέλαστοι από τους λαθρεμπόρους και τους διακινητές τους. Βεβαίως δεν είναι εύκολη η αποστολή της, εάν αναλογισθεί κάποιος ότι οι λαθρέμποροι και οι διακινητές χρησιμοποιούν τους ίδιους τους ανηλίκους, τους οποίους έχουν εθίσει στα ναρκωτικά οι ίδιοι οι διακινητές, όπως ελέχθη, και με αυτούς προσπαθούν να προσεγγίσουν άλλους ανηλίκους. Η μέθοδος του δολώματος για την σύλληψη των διακινητών και την εξάρθρωση των σχετικών κυκλωμάτων δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει στην προκειμενη περίπτωση, διότι το δόλωμα πρέπει να είναι συνομήλικο του υποψηφίου θύματος. Ένας Αστυνομικός λ.χ. δεν μπορεί να εμφανισθεί ως δόλωμα, διότι το τέχνασμά του το προδίδει η ηλικία του. Δύσκολη λοιπόν η χρήση του δολώματος στην περίτωση της διακίνησης των ναρκωτικών στους κόλπους των ανηλίκων. Δύσκολη, αλλά όχι αδύνατη, εάν η Αστυνομία καταφέρει να διεισδύσει στις παρέες των ανηλίκων και πείσει μερικούς από αυτούς να λειτουργήσουν ως δολώματα.