Πονώ για ό,τι είμαστε ως ποιμένες και πατέρες του λαού Σου. Ανθρώπινες αδυναμίες και μεγάλα πάθη, κρυμμένη παλιανθρωπιά και υποκρισία, η εικόνα που εκπέμπουμε. Δεν είναι όμως έτσι; Δεν είναι, Κύριε! Όσο χάλια και να είμαστε, υπάρχει στους περισσότερους μία ευαισθησία και μία επιθυμία να γίνουμε καθώς μας θέλεις.
Ενίσχυσε τις όποιες προσπάθειές μας. Δυνάμωνε την αδυναμία μας. Αναπλήρωσε τις ελλείψεις μας.
Εσύ, Θεέ των Πατέρων μας, αποκαλύπτεσαι σ’ όσους αληθινά σε ζητούν. Μην λογαριάσεις τις ελλείψεις μας, για να πορευτείς προς όσους σε ποθούν, κυρίως σε νέους.
Φώτιζέ μας πώς να ζούμε, πώς να εργαζόμαστε, για να γινόμαστε, ταπεινά και αγαπητικά, σημείο που θα δείχνει Εσένα, τον Θεό της ομορφιάς, της άνεσης, της όντως Ζωής.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος