Όσοι γεννήθηκαν δαιμονισμένοι, επειδή δεν έφταιξαν οι ίδιοι, η συχνή Θεία Κοινωνία είναι το δραστικότερο φάρμακο. Αυτοί έχουν πολύ μεγάλο μισθό, όταν δεν γογγύζουν, μέχρι να ελευθερωθούν με την Χάρη του Θεού. Είναι μάρτυρες, αν υπομένουν, γι’ αυτό και επιβάλλεται να Κοινωνούν συχνά. Ένας όμως που δαιμονίστηκε από δική του απροσεξία, πρέπει να μετανοήσει, να εξομολογηθεί και να αγωνίζεται, για να θεραπευθεί, και θα Κοινωνήσει, με την άδεια του πνευματικού, όταν πρέπει. Αν Κοινωνήσει, χωρίς να μετανοήσει και να εξομολογηθεί, θα δαιμονιστεί χειρότερα.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
