Dogma

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Οι κεκοιμημένοι βιώνουν τα πάντα

Έχω υπ’ όψιν μου γε­γο­νό­τα, που μαρ­τυ­ρούν πόσο οι κε­κοι­μη­μέ­νοι βο­η­θιούν­ται με την προ­σευ­χή πνευ­μα­τι­κών αν­θρώ­πων. Κά­ποιος ήρθε στο Κα­λύ­βι και μου είπε με κλά­μα­τα: «Γέ­ρον­τα, δεν έκα­να προ­σευ­χή για κά­ποιον γνω­στό μου κε­κοι­μη­μέ­νο και μου πα­ρου­σιά­στη­κε στον ύπνο μου. “Εί­κο­σι μέ­ρες, μου είπε, έχεις να με βο­η­θή­σεις· με ξέ­χα­σες και υπο­φέ­ρω”. Πράγ­μα­τι, μου λέει, […]

Έχω υπ’ όψιν μου γε­γο­νό­τα, που μαρ­τυ­ρούν πόσο οι κε­κοι­μη­μέ­νοι βο­η­θιούν­ται με την προ­σευ­χή πνευ­μα­τι­κών αν­θρώ­πων. Κά­ποιος ήρθε στο Κα­λύ­βι και μου είπε με κλά­μα­τα: «Γέ­ρον­τα, δεν έκα­να προ­σευ­χή για κά­ποιον γνω­στό μου κε­κοι­μη­μέ­νο και μου πα­ρου­σιά­στη­κε στον ύπνο μου. “Εί­κο­σι μέ­ρες, μου είπε, έχεις να με βο­η­θή­σεις· με ξέ­χα­σες και υπο­φέ­ρω”. Πράγ­μα­τι, μου λέει, εδώ και εί­κο­σι μέ­ρες είχα ξε­χα­στεί με διά­φο­ρες μέ­ρι­μνες και ούτε για τον εαυ­τό μου δεν προ­σευ­χό­μουν”.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Exit mobile version