ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Όσο προ­χω­ρεί ο άν­θρω­πος στην πνευ­μα­τι­κή ζωή

Όσο προ­χω­ρεί ο άν­θρω­πος στην πνευ­μα­τι­κή ζωή, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο ανοί­γουν τα μά­τια της ψυ­χής του. Ο νους του λαμ­πι­κά­ρε­ται, δια­κρί­νει κα­λύ­τε­ρα τα σφάλ­μα­τά του και τις πολ­λές ευερ­γε­σί­ες του Θεού, τα­πει­νώ­νε­ται, συν­τρί­βε­ται εσω­τε­ρι­κά και έρ­χε­ται φυ­σιο­λο­γι­κά η Χά­ρις του Θεού, ο Θεί­ος φω­τι­σμός και απο­κτά διά­κρι­ση. Τότε σε κάθε πε­ρί­πτω­ση βλέ­πει κα­θα­ρά ποιό εί­ναι το θέ­λη­μα του Θεού και δεν σκον­τά­φτει στην πνευ­μα­τι­κή του πο­ρεία. Για­τί η διά­κρι­ση εί­ναι το τι­μό­νι που οδη­γεί τον άν­θρω­πο με ασφά­λεια, ώστε να μην ξε­φεύ­γει από τον ίσιο δρό­μο και να μην πέ­φει, ούτε από δε­ξιά, ούτε από αρι­στε­ρά.