ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Όταν νιώθεις πνευματικά

Το να συ­ναι­σθαν­θεί κά­ποιος την αμαρ­τω­λό­τη­τά του, εί­ναι με­γά­λη δύ­να­μη! Μετά σι­χαί­νε­ται τον εαυ­τόν του, τα­πει­νώ­νε­ται, απο­δί­δει όλα τα καλά στην φι­λαν­θρω­πία και στην αγα­θό­τη­τα του Θεού και αι­σθά­νε­ται με­γά­λη ευ­γνω­μο­σύ­νη. Γι’ αυτό και ο Θεός αγα­πά­ει πε­ρισ­σό­τε­ρο τους αμαρ­τω­λούς που ανα­γνω­ρί­ζουν την αμαρ­τω­λό­τη­τά τους, με­τα­νο­ούν και ζουν με τα­πεί­νω­ση, παρά εκεί­νους που αγω­νί­ζον­ται πολύ, αλλά δεν ανα­γνω­ρί­ζουν την αμαρ­τω­λό­τη­τά τους και δεν έχουν με­τά­νοια. Αυτό θέ­λει ο Θεός από εμάς: την προ­αί­ρε­σή μας, την αγα­θή μας διά­θε­ση, που θα την εκ­δη­λώ­νου­με με τον έστω και λίγο φι­λό­τι­μο αγώ­να μας και την συ­ναί­σθη­ση της αμαρ­τω­λό­τη­τάς μας.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης