Dogma

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Θάνατος και ταξίδι

Όπως, όταν πάει κά­ποιος, ας υπο­θέ­σου­με, στο εξω­τε­ρι­κό για έναν χρό­νο, οι δι­κοί του στε­νο­χω­ριούν­ται, για­τί θα τον απο­χω­ρι­στούν για έναν χρό­νο, ή αν λεί­ψει δέκα χρό­νια, έχουν στε­νο­χώ­ρια για τον απο­χω­ρι­σμό των δέκα χρό­νων, έτσι πρέ­πει να βλέ­πουν και τον απο­χω­ρι­σμό από τα αγα­πη­μέ­να τους πρό­σω­πα με τον θά­να­το. Μό­νον όταν δεν έχει καλή […]

Όπως, όταν πάει κά­ποιος, ας υπο­θέ­σου­με, στο εξω­τε­ρι­κό για έναν χρό­νο, οι δι­κοί του στε­νο­χω­ριούν­ται, για­τί θα τον απο­χω­ρι­στούν για έναν χρό­νο, ή αν λεί­ψει δέκα χρό­νια, έχουν στε­νο­χώ­ρια για τον απο­χω­ρι­σμό των δέκα χρό­νων, έτσι πρέ­πει να βλέ­πουν και τον απο­χω­ρι­σμό από τα αγα­πη­μέ­να τους πρό­σω­πα με τον θά­να­το. Μό­νον όταν δεν έχει καλή ζωή αυ­τός που φεύ­γει, δι­καιο­λο­γού­μα­στε να ανη­συ­χού­με. Αν λ.χ. ήταν σκλη­ρός, τότε, αν πραγ­μα­τι­κά τον αγα­πά­με και θέ­λου­με να συ­ναν­τη­θού­με στην άλλη ζωή, πρέ­πει να κά­νου­με πολ­λή προ­σευ­χή γι’ αυ­τόν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Exit mobile version