Dogma

Μη νομίσεις

άνθρωπος

Μη νομίζεις ότι μπορείς να δημιουργήσεις «δίαυλο επικοινωνίας» με όποιον και όποτε θέλεις. Γιατί ο άλλος είναι μοναδική προσωπικότητα, με ελευθερία που καθορίζει τα «θέλω» του, με ένα DNA δικό του, με παρελθόν, συνήθειες και εμπειρίες διαφορετικές από τις δικές σου.

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Μη νομίσεις πως εύκολα μπορείς να καταλάβεις τις προθέσεις σου, να ερμηνεύσεις τις συμπεριφορές σου και να αναλύσεις τον εαυτό σου. Γιατί «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου» κατά τη λαϊκή έκφραση. Και ο προφήτης Δαυίδ γράφει για την «καρδία βαθεία» (Ψαλμ.63), δηλαδή για τις ανεξερεύνητες σκέψεις του ανθρώπου. Γι’ αυτό, δεν μπορείς να είσαι απόλυτος στις κρίσεις σου, ούτε για τον εαυτό σου, ούτε για τους άλλους.

Μη νομίζεις ότι μπορείς να δημιουργήσεις «δίαυλο επικοινωνίας» με όποιον και όποτε θέλεις. Γιατί ο άλλος είναι μοναδική προσωπικότητα, με ελευθερία που καθορίζει τα «θέλω» του, με ένα DNA δικό του, με παρελθόν, συνήθειες και εμπειρίες διαφορετικές από τις δικές σου. Και έτσι, στην πραγματικότητα, μόνο αν επικοινωνήσουν οι καρδιές και όχι η λογική, μπορείτε να αρχίσετε να σχετίζεστε είτε με φιλία, είτε με έρωτα, είτε με πνευματικότητα. Τότε, δεν χρειάζεται να γνωρίζει ο ένας το παρελθόν του άλλου, αφού το παρελθόν είναι ανύπαρκτο. Ζεις στην ομορφιά του μυστηρίου της σχέσης μέσα στη δυναμική του παρόντος. Βιώνεις το «αγαπήσεις τον πλησίον όπως τον εαυτό σου».

Μη νομίσεις ότι το να γνωρίσεις τον Θεό είναι εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται να παλέψεις με τον νουν, να ποθήσεις με την καρδιά, να υπομένεις και να επιμένεις. Γιατί, τελικά, δεν είσαι εσύ που θα γνωρίσεις τον Θεόν, αλλά ο Θεός θα σου αποκαλυφθεί και θα σου γνωρίσει τον εαυτό Του (πρβλ. Γαλ. 4,9), σε χρόνο ανυποψίαστο, όταν θα δει την καρδιά σου ανοιχτή και τον εαυτό σου έτοιμο για τη νέα ζωή. Γιατί, αλήθεια, η Γνώση του Θεού στο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, είναι κρίση. Ανατρέπεται η πορεία σου, αλλάζουν οι συνήθειές σου, απολαμβάνεις άλλες χαρές. Στην πραγματικότητα ανα-γεννάσαι!

Μη νομίσεις ότι η γνώση του εαυτού μας, του συνανθρώπου και του Θεού, έχει μόνο πάλη και δυσκολίες. Αυτά είναι τα μέσα που οδηγούν – αν γίνουν όπως οι Πατέρες και οι Μητέρες μας διδάσκουν – σε χαρά ανεκλάλητη. Το «απαρνησάσθω εαυτόν» εμπερικλείει πόνο, αλλά και ελευθερία. Γεννά «ωδίνες ως τικτούσης», αλλά και ευφροσύνη αιώνια.

Και όλα αυτά πραγματώνονται με την ελευθερία που έχουμε ως δώρο από το δημιουργό μας. Μία ελευθερία «φοβερή», κατά τον Άγιο Σωφρόνιο του Έσσεξ, γιατί μπορεί να σε οδηγήσει στον ουρανό ή να σε κατεβάσει στον άδη. Όπως, και με βάση αυτή, να αλλάξεις πορεία, σύμφωνα με το λόγο του Χριστού «έσονται οι έσχατοι πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι» (Ματθ. 20,16).

Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

Exit mobile version