π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Βέβαια υπήρχε τότε ως ομάδα θρησκευτική και κοινωνική των Ιουδαίων, η οποία διήρκησε από το 2ο αιώνα π. Χ. μέχρι τον 1ο αιώνα μ. Χ.. Η νοοτροπία, όμως, συνεχίζεται μέχρι σήμερα και φαίνεται ότι δεν θα σταματήσει όσο υπάρχουν άνθρωποι.
Είναι υποκρισία όταν ενδιαφέρεσαι πιο πολύ για τη γνώμη που έχουν οι γύρω σου αντί για τη γνώμη που έχει ο Θεός για σένα.
Είναι υποκρισία όταν νοιάζεσαι να πείσεις για τα χαρίσματα και τις αρετές σου – που, ασφαλώς, έχεις – κρύβοντας επιμελώς τις αδυναμίες σου.
Είναι υποκρισία όταν θέλεις να δείξεις τη σχέση σου με τον Θεό για να εισπράξεις έπαινο.
Είναι υποκρισία όταν πηγαίνεις «προς θείαν κοινωνίαν», αδιαφορώντας για τις πληγές και τις στεναχώριες που προκάλεσες με τη συμπεριφορά σου στους κοντινούς σου.
Είναι υποκρισία όταν πασχίζεις να δείξεις ένα εαυτόν που δεν έχεις, μια σχέση δυνατή που δεν υφίσταται και ένα ρόλο που δεν σου ταιριάζει.
Ο Χριστός μίλησε πολύ αυστηρά στους Φαρισαίους της εποχής του. Με τα φοβερά «ουαί» που είπε γι’ αυτούς, φανέρωσε τη σκληρότητά τους. Αυτή η «σκληρότητα της καρδίας» παρατηρείται και στους σημερινούς Φαρισαίους, οι οποίοι στηρίζονται στην αυτάρκεια και στη σιγουριά της αρετής τους. Δεν υποπτεύονται την αδυναμία τους και το ευμετάβολο της ανθρώπινης φύσης που οδηγεί στο «έσονται οι έσχατοι πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι»(Ματθ. 20,16).
Η αποδοχή της πραγματικότητας του δικού μας εαυτού, μας ελευθερώνει εσωτερικά, ενώ η υποκρισία μας κρατά δέσμιους του ψεύτικου εαυτού μας, με τις παρενέργειες του: απουσία χαράς, αυξημένο άγχος, πίεση για το «θεαθήναι τοις ανθρώποις».
Ένεκα της μεγάλης αγάπης του Μεγάλου Θεού μας, δεν είναι παράξενο η παραχώρηση πτώσεων σε αμαρτήματα που εξευτελίζουν, αποτυχίες σε προσπάθειες που θεωρούσαμε εύκολες, απόρριψη από δικούς μας που είχαμε σίγουρη την αφοσίωσή τους. Με όλες αυτές τις δοκιμασίες αναπόφευκτα συντρίβεται η καρδία και αναδεικνύεται η γνησιότητα του εαυτού μας.
Το ζητούμενο δεν είναι να φροντίζουμε για τα εξωτερικά, προσπαθώντας να φανούμε αρεστοί στους ανθρώπους, αλλά να ζούμε με ειλικρίνεια και αλήθεια που μας κάνει «οικείους του Θεού». Γιατί η «καλή ιδέα» των ανθρώπων για μας είναι του κόσμου τούτου και άρα έχει ημερομηνία λήξης, ενώ η «καλή ιδέα» του Θεού μένει εις τον αιώνα.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος