ΓΡΑΠΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
(7 Ἰουνίου 2026)
Ἀδελφοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας, θέσπισε τὴν σημερινὴ ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων κατὰ τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν Πεντηκοστή, γιὰ νὰ τονίσει ὅτι ὁ καρπὸς τῆς Πεντηκοστῆς, δηλαδὴ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸν κόσμο, εἶναι ὁ ἁγιασμὸς τῶν ἀνθρώπων.
Στὸ Εὐαγγέλιο, ἀκούσαμε τὸν Ἰησοῦ νὰ λέει στοὺς μαθητές του ὅτι «Ὅποιος ὁμολογήσει μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους ὅτι ἀνήκει σ᾿ ἐμένα, θὰ τὸν ἀναγνωρίσω κι ἐγὼ γιὰ δικό μου μπροστὰ στὸν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μὲ ἀπαρνηθεῖ μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, θὰ τὸν ἀπαρνηθῶ κι ἐγὼ μπροστὰ στὸν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ἀγαπάει τὸν πατέρα του ἢ τὴ μάνα του παραπάνω ἀπὸ μένα, δὲν εἶναι ἄξιος γιὰ μαθητής μου. Κι ὅποιος ἀγαπάει τὸ γιό του ἢ τὴ θυγατέρα του παραπάνω ἀπὸ μένα, δὲν εἶναι ἄξιος γιὰ μαθητής μου. Ἐπίσης, ὅποιος δὲν παίρνει τὸν σταυρό του καὶ δὲν μὲ ἀκολουθεῖ, δὲν εἶναι ἄξιος γιὰ μαθητής μου».
Ἡ εὐαγγελικὴ αὐτὴ περικοπή, γράφτηκε στὰ χρόνια τοῦ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴ ρωμαϊκὴ ἐξουσία, ὅπου ἡ ἁγιότητα συνδεόταν ἄρρηκτα μὲ τὸ θάρρος τῆς ὁμολογίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. Σήμερα ὅμως, ὁ χριστιανισμὸς ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀπαγορευμένη θρησκεία ἀλλὰ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἐξουσίες τοῦ κόσμου. Ποιά εἶναι λοιπόν, σήμερα ἡ ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ λόγου τοῦ Ἰησοῦ; Ποιοί ὁμολογοῦν σήμερα τὸν Ἰησοῦ;
Σήμερα, ὁμολογητὲς καὶ μάρτυρες τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἶναι ὅλοι ὅσοι σηκώνουν μὲ καρτερία τὸν σταυρό τους στὸν κόσμο αὐτόν, καὶ ἀγωνίζονται τὸν καλὸν ἀγώνα τῆς πίστεως μὲ ἀκρίβεια καὶ συνέπεια. Εἶναι ὅλοι ὅσοι ἀγωνίζονται ἐνάντια στὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες τους, καλλιεργώντας τὶς ἀρετές· εἶναι ὅσοι κάνουν ἔργα ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας, προσφέροντας σὲ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη τὴν πνευματικὴ ἢ ὑλικὴ στήριξή τους. Εἶναι ὅλοι ὅσοι ὁμολογοῦν τὸν Χριστὸ «ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ Βασιλέων», καὶ δὲν ὑποκύπτουν στὴν κυρίαρχη παγκόσμια «τάξη». Εἶναι ὅλοι οἱ ποιμένες, ποὺ ποιμαίνουν θεοφιλῶς τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ καὶ διδάσκουν τὴν ὀρθόδοξη πίστη στοὺς ἀνθρώπους. Εἶναι ὅσοι ζοῦν μὲν μέσα στὴ κοινωνία τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν δοκιμασιῶν, ἀλλ᾿ ὅμως «πολιτεύονται» σὰν νὰ βρίσκονται στὸν οὐρανό. Εἶναι ὅλοι ὅσοι ἐργάζονται γιὰ τὴν εἰρήνη, ὑπακούοντας στὸν λόγο τοῦ Κυρίου «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται». Εἶναι ὅλοι ὅσοι προστατεύουν τὸ περιβάλλον στὸ ὁποῖο ζοῦν, ἀναγνωρίζοντας τὴν εὐθύνη τους ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ-Δημιουργοῦ.
Ἀδελφοί μου, ἡ ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἁγιότητα τοῦ βίου μας, δὲν εἶναι κατόρθωμα δικό μας, ἀλλὰ εἶναι κυρίως χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Σὲ λίγο θὰ ἀκούσουμε τὸν ἱερέα νὰ λέει πρὶν τὴ θεία Κοινωνία «Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις», καὶ ὁ λαὸς νὰ ἀπαντάει «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός». Αὐτὸ δηλαδὴ σημαίνει, ὅτι νὰ μὴν νομίζουμε ὅτι εἴμαστε ἅγιοι, διότι μόνον ἕνας ἅγιος ὑπάρχει, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἀλλ᾿ ὅμως, μὲ τὴ συμμετοχή μας στὴ θεία Λειτουργία καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, λαμβάνουμε κι ἐμεῖς τὴν χάρη τῆς ἁγιότητος Του.
Εἴθε, ὁ βίος καὶ ἡ πολιτεία τῶν Ἁγίων Πάντων, νὰ μᾶς ἐμπνέει ὥστε νὰ ὁμολογοῦμε κι ἐμεῖς τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ στὴ ζωή μας, καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε μὲ τὶς πρεσβεῖες τους νὰ βρεθοῦμε κι ἐμεῖς ἀνάμεσά τους. Ἀμήν.
Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ