του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ
Στην Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής η εκκλησία μας αναφέρεται σε ένα από τα σημαντικά θαύματα του Χριστού, στη θεραπεία του Παραλυτικού.
Τα σημαντικά στοιχεία που σχετίζονται με το θαύμα αυτό είναι τα ακόλουθα:
Πρώτον, ο Παραλυτικός δεν είχε κάποιον άνθρωπο να τον σπρώξει μέσα στην κολυμβήθρα για να θεραπευθεί. Είναι πράγματι οδυνηρόν να μην έχει, κάποιος που υποφέρει, έναν άνθρωπο να τον φροντίζει. Γι’ αυτό ο Χριστός μας είπε ότι όταν φροντίζουμε και βοηθούμε κάποιον άνθρωπον που είναι αβοήθητος κι έχει την ανάγκη μας, είναι ως να διακονούμε Αυτόν κι έτσι γινόμαστε άξιοι της Βασιλείας των Ουρανών.
Πολλά πράγματα που έχουμε καθημερινά, μόνο όταν τα στερηθούμε, εκτιμούμε την αξία τους, όπως όταν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο φεύγει από το μάταιο αυτό κόσμο, και μάλιστα πρόωρα. ΄Ετσι αντί να ευχαριστούμε τον Θεό για τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας μέσα στην οικογένεια, στον χώρον της εργασίας και στις κοινωνικές μας συναναστροφές, τους δυσαρεστούμε, τους στενοχωρούμε, τους αρρωσταίνουμε, κι όταν ξαφνικά συμβεί να φύγει κανείς πρόωρα από κοντά μας, τότε αρχίζουμε μάλιστα να τον κλαίμε και να τον τιμάμε με ένα εντυπωσιακό μαρμάρινο Σταυρό στον τάφο του. Πρέπει να δείχνουμε το σεβασμό μας και την αγάπη μας στα πρόσωπα που αγαπάμε με την προσπάθεια μας να μη τα στενοχωρούμε, ούτε να τα δυσαρεστούμε όταν είναι ακόμη ζωντανοί. Και το πιο σημαντικό να είμαστε δίπλα τους, να τους βοηθούμε και να μοιραζόμαστε μαζί τους χρόνο. Οι αγωνίες τους να γίνονται αγωνίες μας και οι χαρές τους χαρές μας.
Πρέπει κάθε φορά που θέλουμε να κάνουμε κάτι ως άτομα, να σκεφτόμαστε τι είναι καλό για την οικογένεια μας. Κι η κάθε οικογένεια να προβληματίζεται για το τι είναι καλό για την ευρύτερη κοινωνία. Ο,τιδήποτε είναι καλό για την οικογένεια είναι καλό και για τα άτομα που την αποτελούν. Κι ό,τιδήποτε είναι καλό για την κοινωνία μας είναι καλό και για τις οικογένειες που την αποτελούν.
Δίνοντας προτεραιότητα στο κοινό καλόν προστατεύουμε τόσο τους εαυτούς μας, όσο και τις οικογένειες μας, και την ευρύτερη κοινωνία που ζούμε. ΄Οταν δεν συμβαίνει αυτό, τότε ενθαρρύνονται κοινωνικές αδικίες, τότε υπάρχει η φτώχεια, η ανεργία, η εγκληματικότητα, η τρομοκρατία, οι βίαιες διαδηλώσεις, οι επικίνδυνες ασθένειες και γενικά η έλλειψη ασφάλειας και απουσίας του σεβασμού της ίδιας της ζωής, ως δώρον Θεού, που κανείς δεν έχει δικαίωμα να τη βλάψει. Υπάρχει καθημερινά η γκρίνια και τα πικρόχολα και τα παράπονα, τα νεύρα και οι φωνές, οι αχρείαστοι καυγάδες και οι βρισιές για το τίποτα και το χειρότερο, μορφές οικογενειακής βίας.
΄Ενα δεύτερο σημαντικό στοιχείο που σχετίζεται με το θαύμα του Παραλυτικού της σημερινής Ευαγγελικής Περικοπής είναι ότι, η διάπραξη της αμαρτίας, ως αποτέλεσμα της λανθασμένης επιλογής του ανθρώπου, επιφέρει στον εαυτό του προβλήματα, ασθένειες, πόνον και δυστυχία και τελικά τον θάνατον. Το χειρότερον όμως είναι ότι με τη διάπραξη της αμαρτίας κάποιος δεν βλάπτει μόνον τον εαυτό του, βλάπτει και την οικογένεια του και την ευρύτερη κοινωνία. ΄Ετσι οι πράξεις μας ως ατόμων έχουν χαρακτήρα κοινωνικόν. Αν οι πράξεις μας κι η ζωή μας είναι δίκαιες και σωστές προστατεύουμε και τον εαυτό μας και την οικογένεια μας και την ευρύτερη κοινωνία. Αν οι πράξεις μας είναι άδικες τότε βλάπτουμε και τις οικογένειες μας και την ευρύτερη κοινωνία.
Ο καλύτερος τρόπος να προστατεύουμε και τους εαυτούς μας και τις οικογένειες μας και τις χώρες μας, είναι όταν προστατεύουμε όσους υποφέρουν και αδικούνται. Διαφορετικά, οι κοινωνικές αδικίες οδηγούν σε συρράξεις και αντιπαραθέσεις, ως μια φωτιά που δεν ελέγχεται και που θα φθάσει και στο σπίτι μας. Σήμερα, δυστυχώς 318 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως άπορα παιδιά στερούνται της αναγκαίας καθημερινής τροφής. Την ίδια ώρα κατασπαταλούμε δισεκατομμύρια για πολέμους και συρράξεις και στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Αυτό δεν είναι το Θέλημα του Θεού. Το Θέλημα του Θεού είναι να χρησιμοποιούμε ό,τι έχουμε ως δώρο Θεού για να προστατεύουμε όλους τους ανθρώπους να ζουν με αξιοπρέπεια. Αυτό κάνουν κι όσες ευσεβείς οικογένειες στηρίζουν τις ταπεινές προσπάθειες του Πατριαρχείου μας να προστατεύουμε άπορα και ορφανά παιδιά να έχουν λίγο φαγητό και να πηγαίνουν σχολείο.
Ας συνεχίσουμε τις προσευχές μας με τον Αλεξανδρινό μας Προκαθήμενο κ. Θεόδωρο για το τερματισμό όλων των πολέμων και να κυριαρχήσει στις καρδιές των ανθρώπων η άδολη αγάπη του Θεού για να ζούμε όλοι ειρηνικά , με κοινωνική δικαιοσύνη και το αγαθόν της ειρήνης και της ευημερίας.