Στον υπό ανέγερση Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας, στο υπόγειο Παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Αγία Σοφία και τις τρεις θυγατέρες αυτής Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Όρθρο της Εορτής και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος.
Σε έναν κατάμεστο Ναό με πλήθος ενοριτών και προσκυνητών, αλλά και με τη συμμετοχή πολλών Κληρικών, ο Σεβασμιώτατος επιπλέον τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Αντωνίου, ο οποίος πλέον θα υπηρετεί στην Ενορία Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος Λαρίσης.
Κατά τη σύντομη του προσφώνηση του, ο π. Αντώνιος αναφέρθηκε στο ύψος και το μεγαλείο της Ιερωσύνης ομολογώντας ταυτόχρονα την αναξιότητά του, καθώς είναι αδύνατον στις ανθρώπινες δυνάμεις να φτάσουν και να ανταποκριθούν στο μεγαλείο των Μυστηρίων της δόξας του Θεού, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται μόνον επειδή η Θεία Χάρις θεραπεύει τα ασθενή, αναπληρώνει τα ελλείποντα και φωτίζει τον κάθε Ιερέα, στην προοπτική της σωτηρίας του λαού του Θεού. Στην αντιφώνησή του ο Σεβασμιώτατος κ. Ιερώνυμος, τόνισε πως ο υποψήφιος Πρεσβύτερος είχε την ευλογία να εξομολογείται σε έναν από τους πλέον επιφανείς Πνευματικούς των παρελθόντων ετών, τον Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Αντώνιο Ρωμαίο, ενώ επιπλέον επί δεκατέσσερα έτη εγκαταβίωσε στην Κομνήνειο Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου – Κοιμήσεως Θεοτόκου Στομίου, κοντά στον πολυσέβαστο Καθηγούμενο Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Πολύκαρπο Σαρμανιώτη. Τον τελευταίο καιρό δε, τον έχει αναλάβει ο Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Νικηφόρος Κοντογιάννης, τ. Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς μας Μητροπόλεως. Επομένως έχει προσλάβει πολλά, ώστε να οικοδομήσει έναν ισχυρό και ωφέλιμο για την Εκκλησία ιερατικό χαρακτήρα.
Επιπλέον, ο χειροτονήσας Μητροπολίτης ευχήθηκε στον χειροτονούμενο Πρεσβύτερο να έχει τον φωτισμό της άνωθεν Σοφίας κατά την επιτέλεση των καθηκόντων του, να εγκολπώνεται βαθιά την Πίστη ώστε να μπορεί να την μεταδίδει με το βιωματικό του παράδειγμα και να πείθει πολλούς στην κατά Χριστόν ζωή, να είναι έτοιμος να δώσει λόγο περί «της εν ημίν Ελπίδος» για να εμπνέει και να διαλύει τα σκοτάδια της απόγνωσης και της απελπισίας που τείνουν να κυριαρχήσουν στη σύγχρονη εποχή και τέλος, να γεμίσει η καρδιά του Αγάπη για να αντέχει και να ανέχεται τη δυστροπία των ανθρώπων, μάλλον δε να τους αγαπά περισσότερο, να προσεύχεται εντονότερα για αυτούς και τελικά να νικά το κακό με το αγαθό. Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι ένας από τους λόγους που έγινε η χειροτονία στην Εορτή της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων αυτής, ήταν η επέτειος των εκατόν-τριάντα ετών από την προς Κύριον εκδημία του μακαριστού Μμητροπολίτου Λαρίσης κυρού Νεοφύτου, του Μητροπολίτη που υποδέχθηκε τον ελευθερωτή Ελληνικό Στρατό κατά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στη μητέρα πατρίδα το 1881, τον Μητροπολίτη που διασφάλισε την ομαλή μετάβαση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο Ελληνικό Βασίλειο χωρίς έκτροπα, τον Μητροπολίτη που προστάτεψε Μουσουλμάνους και Εβραίους ώστε να διατηρηθεί η ειρήνη στην πόλη καθώς και η ομαλή συμβίωση των πληθυσμών.
Η χειροτονία ενός νέου Πρεσβυτέρου εκατόν-τριάντα χρόνια μετά την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτη, αναδεικνύει τη διαχρονική συνέχεια της τοπικής Εκκλησίας και διατρανώνει την πεποίθηση ότι θα συνεχίσει να υπάρχει κατά την αψευδή υπόσχεση του Κυρίου, μέχρι της συντελείας των αιώνων, υπηρετώντας την υπόθεση του φρικτού Γολγοθά και διασφαλίζοντας τη σωτηρία ψυχών «υπέρ ων Χριστός απέθανε».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, απένειμε το οφφίκιο του Οικονόμου στον Αιδεσιμώτατο κ. Χρήστο Πλακιά, Εφημέριο Στομίου, πατέρα τεσσάρων παιδιών, επιβραβεύοντας την μέχρι σήμερα ιερατική του διακονία. Μετά την απόλυση, ο νέος Πρεσβύτερος με τον νέο Οικονόμο διένειμαν το αντίδωρο στο πολυπληθές εκκλησίασμα.
Οι Εορταστικές εκδηλώσεις της Πανηγύρεως, ολοκληρώθηκαν το απόγευμα με τον μεθέορτο Εσπερινό, την Περιφορά της Ιεράς Εικόνος και την Αρτοκλασία. Κατά τη Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος τον πανηγυρικό τόνο έδωσε η Φιλαρμονική της ενορίας Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος Λαρίσης, η οποία προπορευόταν και παιάνιζε στους δρόμους της Λάρισας τη χαρά της πανηγύρεως.
