Αμέσως μετά τον Νεκρώσιμο Κανόνα που εψάλη στον Εσπερινό, προέστη στο διατεταγμένο ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών «πάντων τῶν ἐπ᾽ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων εὐσεβῶν καί ὀρθοδόξων χριστιανῶν, βασιλέων, πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, διακόνων, μοναχῶν, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν ἀπ᾽ ἀρχῆς μέχρι καί τῶν ἐσχάτων…» και μνημόνευσε τα ονόματα των κεκοιμένων μαζί με τον Εφημέριο και προϊστάμενο του ναού Πρωτ. Αθανάσιο Ταρλαντέζο ενώπιον των κολλύβων, ευχόμενος μετά την Απόλυση ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να αναπαύει τις ψυχές των προσφιλών κεκοιμημένων αδελφών μας μετά των Αγίων και των Δικαίων και εν Χώρα Ζώντων.
Ο Εσπερινός του Ψυχοσάββατου προ της Πεντηκοστής στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας
