Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κύριε Ἰουστῖνε,
Ἱερώτατοι ἅγιοι Ἀδελφοί καί συλλειτουργοί,
Εὐλαβέστατοι κληρικοί,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι,
Ἐξοχώτατοι Ἄρχοντες τοῦ τόπου,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Μετά βαθείας συγκινήσεως καί πνευματικῆς εὐφροσύνης εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τόν περικαλλέστατον Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους καί τῆς Ἁγίας Ἀργυρῆς, διά νά τελέσωμεν τά Θυρανοίξια μετά τήν αἰσίαν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἀνεγέρσεώς του. Καρδίᾳ πεπυρωμένῃ γεραίρομεν καί εὐχαριστοῦμεν τόν Θεόν τῶν θαυμασίων, ὅτι καταξιώνει τούς εὐλαβεῖς πιστούς τῆς Νέας Κρήνης νά δοξολογοῦν ἐφεξῆς τό ὑπέρ πᾶν ὄνομα ὄνομά Του, νά καταθέτουν μετάνοιαν καί ἐλπίδα, χαράς καί λύπας, ἐντός τοῦ νεοδμήτου τούτου σκηνώματος τῆς δόξης Του.
Ὁ εὐμεγέθης αὐτός οἶκος, πού ἐθεμελιώθη κατά τό ἔτος 2019, ἐκτίσθη, ἐντός συντόμου σχετικῶς χρονικοῦ διαστήματος, ἐπί τήν πέτραν τῆς πίστεως καί ἐκ τῶν λίθων τῆς συλλογικῆς προσπαθείας, τῆς ἐκκλησιαστι-κῆς συνειδήσεως καί τῆς ἱστορικῆς μνήμης, διά νά στεγάσῃ τήν τοῦ «Θεοῦ οἰκοδομήν»,.1] τήν ἐνταῦθα Ἐνορίαν. Προεστώς δέ τοῦ ὅλου ἐγχειρήματος ὁ Μητροπολίτης Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κύριος Ἰουστῖνος, ὁ ὁποῖος, «ὡς σοφός ἀρχιτέκτων, θεμέλιον ἔθηκε»[2], διά νά οἰκοδομῶνται οἱ πιστοί ὡς «λίθοι ζῶντες», προσφέροντες ἐπί τοῦ νέου τούτου θυσιαστηρίου «θυσίας πνευματικάς εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ».[3]
Ἐκφράζομεν, λοιπόν, τά θερμότατα συγχαρητήρια καί τήν Πατριαρχικήν μας εὐαρέσκειαν πρός τόν Ἱερώτατον ἀδελφόν, καθότι ὁ νέος οὗτος Ναός φέρει τήν σφραγῖδα τῆς πατρικῆς φροντίδος, τῆς ἀκαμάτου διακονίας καί τῆς βαθυτάτης ἀγάπης του πρός τό ποίμνιόν του. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς, ὑπό τήν πεπνυμένην ποιμαντορίαν του, ἔχει ἀναπτύξει πολύπλευρον ἔργον, τόσον ποιμαντικόν καί κατηχητικόν, ὅσον καί κοινωνικόν. Ἰδιαιτέρως ἐπαινοῦμεν τήν μέριμνάν του διά τήν νεολαίαν, ἀλλά καί τήν συστηματικήν φιλανθρωπικήν δρᾶσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἡ ὁποία ἀνακουφίζει τόν πόνον τῶν ἀσθενῶν καί τῶν ἐν ἀνάγκαις.
Ἀξία μνείας εἶναι ἡ σταθερά προσπάθεια διατηρήσεως καί ἀναδείξεως τῆς μικρασιατικῆς παραδόσεως καί κληρονομίας τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ἡ Νέα Κρήνη δέν εἶναι τόπος τυχαῖος· εἶναι τόπος μνήμης καί μαρτυρίας. Οἱ κάτοικοί της ἐγκατεστάθησαν ἐδῶ μετά τόν ξεριζωμόν των ἀπό τά ἡγιασμένα χώματα τῆς Κρήνης τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τοῦ ἱστορικοῦ Τσεσμέ, καί οἱ ἀπόγονοί των φυλάσσουν εἰσέτι ἀπαρασάλευτον τήν τιμαλφεστάτην παρακατα-θήκην τῶν προγόνων των.
Δέν εἶναι, ἐπίσης, τυχαῖον ὅτι ὁ Ναός αὐτός ἀφιερώνεται εἰς τόν Ἅγιον Ἱερομάρτυρα Χαραλάμπη, πολιοῦχον καί προστάτην τῆς Κρήνης τῆς Ἰωνίας. Εἰς τόν οἰκισμόν τοῦ Τσεσμέ ἔστεκε καί στέκει εἰσέτι ὁ κεντρικός Ναός, ἀφιερωμένος εἰς τόν «ἐν Ἀθλοφόροις ἱερουργόν, καί ἐν ἱερεῦσιν ἱερώτατον Ἀθλητήν, Μέγαν Χαραλάμπη», [4] ὡς βουβή μαρτυρία τῆς ἐπί αἰῶνας ἐκεῖ Ὀρθοδόξου παρουσίας. Εἴχομεν τήν εὐλογίαν νά ἐπισκεφθῶμεν κατ’ ἐπανάληψιν τό ἱστορικόν ἐκεῖνο μνημεῖον, τό ὁποῖον ἀνεκαινίσθη ἀπό τάς τοπικάς Ἀρχάς, νά τελέσωμεν ἐν αὐτῷ τήν θείαν λειτουργίαν, νά θαυμάσωμεν τό κάλλος τῶν ἔργων τῶν προπατόρων ἡμῶν καί νά ψηλαφήσωμεν μέ συγκίνησιν τά ἴχνη τῆς πίστεως καί τῶν θυσιῶν τοῦ Γένους. Εἰς ἀνάμνησιν τοῦ ἱεροῦ ἐκείνου σκηνώματος τῆς θείας δόξης καί ἐν ἀνα-φορᾷ πρός αὐτό, ὡς χρέος τιμῆς πρός τήν ἀλησμόνητον πατρίδα, ἀνηγέρθη ἐκ βάθρων τό νέον τοῦτο σέβασμα.
Ἐντός ἀκριβῶς τοῦ αὐτοῦ πλαισίου, ὁ Ἱερός Ναός πανηγυρίζει, ἐπίσης, καί κατά τήν ἑορτήν τῆς Ἁγίας Νεομάρτυρος Ἀργυρῆς, ὁ βίος τῆς ὁποίας σχετίζεται ἄμεσα μέ τήν Πόλιν καί τήν Μικράν Ἀσίαν. Ἡ Ἁγία ἔζησε κατά τά τέλη τοῦ 17ου αἰῶνος εἰς τήν Προῦσαν καί, ὁμολογήσασα Χριστόν θαρραλέως ἐν μέσῳ πειρασμῶν καί βασάνων πολλῶν, τελικῶς ἐμαρτύρησεν εἰς τήν Βασιλεύουσαν. Ὁ τάφος της εὑρίσκεται ἐντός τοῦ περιβόλου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Πικριδίου, εἰς τάς ἀκτάς τοῦ Κερατίου κόλπου, ὅπου φυλάσσεται τό σεπτόν λείψανόν της.
Ὁ Ναός, λοιπόν, ἐντός τοῦ ὁποίου εὑρισκόμεθα, ἀγαπητοί Χριστιανοί, ἀφιερωμένος εἰς δύο Μάρτυρας τῆς πίστεως, καθίσταται τόπος ἱστορικῆς μνήμης καί συγχρόνως ζώσης μαρτυρίας· πνευματική γέφυρα μεταξύ Πόλεως, Μικρᾶς Ἀσίας καί Μακεδονικῆς γῆς· μεταξύ παρελθόντος, παρόντος καί μέλλοντος.
Χρόνος καί τόπος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ἀνακεφα-λαιώνονται καί μεταμορφώνονται. Ὁ χρόνος παύει νά εἶναι ἁπλῶς διαδοχή στιγμῶν καί γίνεται καιρός σωτηρίας. Ὁ τόπος, ὁμοίως, δέν περιορίζεται ἐντός γεωγραφικῶν ὁρίων, ἀλλά ἀναδεικνύεται εἰς σημεῖον θεοφανείας καί ὁ Ναός γίνεται «οὐρανός ἐπί γῆς». Ἡ βιοτή τόσον τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους ὅσον καί τῆς Ἁγίας Ἀργυρῆς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ πίστις δέν εἶναι θεωρία, ἀλλά βίωμα καί θυσία, καί ὁμολογεῖται διά τῆς ἐμπράκτου ἀγάπης ἐν παντί τόπῳ καί χρόνῳ. Ἡ μαρτυρία των διατρανώνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία πορεύεται «διά πολλῶν θλίψεων» ἐντός τῆς ἱστορίας, χωρίς νά ἐγκλωβίζεται εἰς αὐτήν, ἀτενίζει πρός τήν Βασιλείαν τῶν Ἐσχάτων πάντοτε ἐπ᾽ ἐλπίδι Ἀναστάσεως καί ζωῆς αἰωνίου.
Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί εὐλογημένα τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Ἡ ἀποψινή παρουσία μας ἐδῶ, ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν, κατ᾽ αὐτήν τήν σημαντικήν στιγμήν τῆς τελετῆς τῶν Θυρανοιξίων τοῦ Ναοῦ τούτου, δέν ἀποτελεῖ ἐξωτερικόν γεγονός, ἀλλά ἔκφρασιν ἐσωτάτης κοινωνίας καί πνευματικῆς ἐγγύτητος καί τονίζει ἔτι περαιτέρω τόν ἀρραγῆ σύνδεσμον τῆς θεολέκτου ποίμνης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί τῆς Ἐνορίας ταύτης μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ ὑπάτου θεσμοῦ τοῦ Γένους, ἐξ οὗ βρύουν τά νάματα τῆς πίστεως καί τῶν ἀξιακῶν καταβολῶν τῆς ἁπανταχοῦ Ρωμηοσύνης. Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία παρίσταται διά τῆς ἡμῶν Μετριότητος ἐνταῦθα διά νά συγχαρῇ καί νά εὐλογήσῃ, ὡς Μήτηρ στοργική, ἡ ὁποία ἀγκαλιάζει τά τέκνα της καί χαίρει ἐπί τῇ καρποφορίᾳ των.
Ἐκφράζομεν, λοιπόν, θερμά συγχαρητήρια πρός τούς εὐεργέτας, τούς χορηγούς καί πάντας ὅσοι, μετά προθυμίας καί θυσιαστικοῦ φρονήματος, συνέβαλον εἰς τήν ἀνέγερσιν καί ἀποπεράτωσιν τοῦ ἱεροῦ τούτου ἔργου. Ἄλλος διά τῶν ὑλικῶν του μέσων, ἄλλος διά τοῦ κόπου καί τῆς ἐργασίας του, ἄλλος διά τῆς προσευχῆς· πάντες, ὅμως, συνεργοί τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἐκκλησία δέεται τοῦ Κυρίου ἡμῶν ὑπέρ τῶν εὐεργετῶν, δωρητῶν καί πάντων τῶν «ἀγαπώντων τήν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου» Αὐτοῦ.
Εὐχόμεθα ὁ νεοπαγής οὗτος Ναός νά καταστῇ λιμήν χειμαζομένων, ἰατρεῖον ψυχῶν καί σωμάτων, σχολεῖον πίστεως διά τούς νέους, καταφύγιον παρηγορίας διά τούς πενθοῦντας καί φάρος πνευματικός δι᾽ ὅλην τήν τοπικήν κοινωνίαν.
Κατακλείοντες, συγχαίρομεν ἅπαξ ἔτι τόν φίλτατον ἀδελφόν, Ἱερώτατον Μητροπολίτην Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς διά τό εὐλογημένον τοῦτο ἐπίτευγμα καί ἀναπέμπομεν δοξολογίαν πρός τόν διατάξαντα «πάντα μέτρῳ καί ἀριθμῷ καί σταθμῷ» Θεόν ἡμῶν, ἐπικαλούμενοι τάς πρεσβείας τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους καί τῆς Ἁγίας Νεομάρτυ-ρος Ἀργυρῆς, ὥστε νά σκέπουν καί νά φρουροῦν τήν θεόσωστον Ἐπαρχίαν ταύτην καί τό εὐσεβές αὐτῆς πλήρωμα.
Καταστέφοντες δέ πάντας ὑμᾶς διά τῆς Πατριαρχι-κῆς ἡμῶν εὐλογίας, εὐχόμεθα εἰρήνην, ὁμόνοιαν καί πνευματικήν προκοπήν.
Ὁ Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν!
1. Α´ Κορ. γ´, 9.
2. Πρβλ. Α´ Κορ. γ´, 10.
3. Πρβλ. Α´ Πετ. β´, 5.
4. Μεγαλυνάριον Ἁγ. Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους.
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου