ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί θλίψεων

Οι θλί­ψεις που μας προ­κα­λούν οι άν­θρω­ποι, εί­ναι πιο γλυ­κές από όλα τα σι­ρό­πια που μας προ­σφέ­ρουν, όσοι μας αγα­πούν. Βλέ­πεις, στους μα­κα­ρι­σμούς ο Χρι­στός δεν λέει: «μα­κά­ριοί έστε, όταν επαι­νέ­σω­σιν υμάς», αλλά «μα­κά­ριοί έστε, όταν ονει­δί­σω­σιν υμάς» (Ματθ. 5,11) και μά­λι­στα «ψευ­δό­με­νοι». Όταν ο ονει­δι­σμός δεν εί­ναι δί­καιος, απο­τα­μιεύ­ει κα­νείς. Ενώ, όταν εί­ναι δί­καιος, ξο­φλά­ει. Γι’ αυτό, όχι μό­νον πρέ­πει να υπο­μέ­νου­με αγόγ­γυ­στα αυ­τόν που μας πει­ρά­ζει, αλλά και να νιώ­θου­με ευ­γνω­μο­σύ­νη, για­τί μας δί­νει την ευ­και­ρία, να αγω­νι­στού­με στην αγά­πη, στην τα­πεί­νω­ση, στην υπο­μο­νή.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης