Dogma

Ευριπίδης Στυλιανίδης: Ο γάμος των Ομόφυλων ήταν λάθος πολιτικό, νομικό και εθνικό – Συνέντευξη στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας”

Ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, πρώην Υπουργός και Αν. Καθηγητής Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, παραχώρησε Συνέντευξη στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» και μίλησε για τον πολυσυζητημένο Νόμο για το γάμο των Ομόφυλων, ο οποίος, ως τονίζει, ήταν λάθος πολιτικό, νομικό και εθνικό, αλλά αναφέρθηκε και εν γένει στο ρόλο που πρέπει να έχει η […]

Ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, πρώην Υπουργός και Αν. Καθηγητής Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, παραχώρησε Συνέντευξη στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» και μίλησε για τον πολυσυζητημένο Νόμο για το γάμο των Ομόφυλων, ο οποίος, ως τονίζει, ήταν λάθος πολιτικό, νομικό και εθνικό, αλλά αναφέρθηκε και εν γένει στο ρόλο που πρέπει να έχει η Εκκλησία στα δημόσια ζητήματα, φθάνει αυτός να είναι ενωτικός και κυρίως στο δημογραφικό πρόβλημα, που ταλανίζει περισσότερο την ευρύτερη περιοχή της Ροδόπης.

-Κ.τ.Ο.: Θεωρείτε πως ο Γάμος των Ομόφυλων ζευγαριών επηρέασε αρνητικά την πορεία του όλου κυβερνητικού έργου; Τί απαντάτε σε όσους αντιδρούν σε αυτό;

-κ. Στυλιανίδης: Πιστεύω ότι η συγκεκριμένη απόφαση ήταν λάθος πολιτικά, νομικά αλλά και εθνικά και στοίχισε στην Κυβέρνηση, όπως αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Άλλωστε αυτό το παραδέχθηκε δημόσια και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Πολιτικά ήταν λάθος, γιατί στο όνομα ενός δήθεν ξενόφερτου προοδευτισμού ενόχλησε την κοινωνία και κυρίως τη λαϊκή βάση της ΝΔ που ένιωσε ότι απομακρυνόμαστε  από τον αξιακό κώδικα της παράταξης μας. Νομικά διότι αλλοιώνει το περιεχόμενο της έννοιας της οικογένειας, όπως θεσπίζεται στο άρθρο 21 του Συντάγματος όσο και στα αντίστοιχα άρθρα  της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που προστατεύουν μεν αυτονόητα την ελευθερία του σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά σαφώς ως οικογένεια ορίζουν την ένωση «άντρα και γυναίκας» με στόχο την τεκνοποίηση και αναδεικνύουν ως κριτήριο αποφάσεων το συμφέρον του παιδιού. Τέλος εθνικά ήταν λάθος, διότι σε μια χώρα με έντονο δημογραφικό πρόβλημα, όπως η Ελλάδα, θωρακίζεις την οικογένεια και κινητροδοτείς την πολυτεκνία, δεν ενθαρρύνεις την μετεξέλιξη του συμφώνου συμβίωσης σε γάμο ομοφυλοφίλων ανοίγοντας το δρόμο στην τεκνοθεσία. Για τους λόγους αυτούς δεν ψήφισα το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και με παρρησία τοποθετήθηκα απέναντι στην κυβέρνηση μας, χωρίς ενδοιασμό και νομίζω ότι δικαιώθηκα έναντι κάποιων συναδέλφων μου που πριν προωθούσαν θέσεις για 28 φίλα της WOKE ατζέντας και μετά την εκλογή Τράμπ παραδέχονταν ότι τα φύλα είναι  δύο. Σέβομαι τις διαφορετικές σεξουαλικές επιλογές κάποιων ανθρώπων χωρίς την παραμικρή προκατάληψη, αλλά προασπίζομαι με πάθος το ουσιαστικό περιεχόμενο της παραδοσιακής οικογένειας που αποτελεί διαχρονικά το θεμέλιο της Ελληνικής κοινωνίας και του Ελληνικού έθνους. Επίσης επειδή απαντώ σε ένα Ορθόδοξο έντυπο νιώθω την ανάγκη να δηλώσω ότι πιστεύω πως δεν μπορεί κάποιος να είναι αλά καρτ Ορθόδοξος δίδοντας κάθε φορά το περιεχόμενο που τον βολεύει στην έννοια της πίστης ή της οικογένειας.

-Κ.τ.Ο.: Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας: συμφωνείτε με όσους υποστηρίζουν το διαχωρισμό των δύο;

-κ. Στυλιανίδης: Στο Ελληνικό Σύνταγμα οι ρόλοι Πολιτείας και Εκκλησίας είναι απολύτως διακριτοί και σαφώς προσδιορισμένοι στα άρθρα 3, 13 και 16. Το Σύνταγμα μας συμπεριλαμβάνει την ιστορική και συνταγματική παράδοση του Ελληνισμού που είναι σαφώς διαφορετική από τη Δύση. Συνδέεται με τον Ελληνικό Διαφωτισμό, δηλαδή αναγνωρίζει το θετικό ρόλο της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας στην επιβίωση και απελευθέρωση του έθνους, προσδιορίζει τις σχέσεις της Ελληνικής Εκκλησίας με τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, κατοχυρώνει την ανεξιθρησκεία ακόμα και με πολιτικές θετικής διάκρισης έναντι άλλων δογμάτων, προστατεύει απόλυτα την θρησκευτική ελευθερία ως δικαίωμα αλλά και αναγνωρίζει ως επικρατούσα θρησκεία την Ορθόδοξη, ταυτίζοντας την όχι με το Κράτος αλλά με τη συντριπτική πλειοψηφία του Λαού και του Έθνους. Αυτοί που προωθούν την άλλη αντίληψη ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται ένα «ουδετερόθρησκο κράτος» που ούτως ή άλλως κατοχυρώνει το ελληνικό Σύνταγμα , ενώ επί της ουσίας προωθούν ένα κράτος θρησκευτικά αδιάφορο που δεν έχει καμία σχέση με τη Ελληνική ιστορία.

-Κ.τ.Ο.: Έχει η Εκκλησία λόγο στα δημόσια ζητήματα της Χώρας;

-κ. Στυλιανίδης: Η Εκκλησία δεν μιλά πολιτικά, αλλά έχει χρέος να μιλά εθνικά. Δεν πρέπει να χωρίζει, αλλά να ενώνει. Οφείλει να έχει λόγο για σοβαρά κοινωνικά, πολιτιστικά, ανθρωπιστικά, ηθικά, εθνικά, ταυτοτικά θέματα. Για θέματα βιοηθικής, Τεχνητής Νοημοσύνης, συνθετικής βιολογίας, γενετικής. Η Ορθοδοξία έχει στις μέρες μας πρόσθετους λόγους χωρίς προκαταλήψεις, να αντιμετωπίσει την τάση προς τον «Μέταανθρωπισμό» προστατεύοντας τον Ανθρωποκεντρισμό που δεν δαιμονοποιεί, ούτε θεοποιεί την τεχνολογία. Μελετά και χρησιμοποιεί την ΑΙ ενισχύοντας την έλλογο σκέψη, χωρίς όμως να παραγνωρίζει την ανθρώπινη συνείδηση που παραμένει το ανεξερεύνητο μυστήριο της δημιουργίας.

-Κ.τ.Ο.: Θεωρείτε πως η Ελληνική Πολιτεία στηρίζει όσο και όπως θα έπρεπε τα Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία μας, ειδικότερα αυτά των Ιεροσολύμων και Αντιοχείας;

-κ. Στυλιανίδης: Η Εκκλησία μας έχει 1200 χρόνια πλούσιας εμπειρίας επιτυχημένης εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας, ενώ το κράτος μόλις 200 χρόνια. Άρα μάλλον στον τομέα της γνώσης έχει το κράτος το κερδίσει από τη σχέση αυτή με την Εκκλησία. Ωστόσο και η Πολιτεία μπορεί να ανταποδώσει ενισχύοντας τον θετικό ρόλο της εκκλησιαστικής διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Παιδείας έναντι των Πατριαρχείων.

-Κ.τ.Ο.: Δημογραφικό και Έβρος: τί μένει να γίνει για να ανασχεθεί η παραιτέρω αριθμητική συρρίκνωση του ελληνικού στοιχείου στην περιοχή;

-κ. Στυλιανίδης: Όταν το δημογραφικό ζήτημα χτυπάει μια ακριτική περιοχή, όπως ο Έβρος ή η ευαίσθητη Ροδόπη και η Ξάνθη, όπου διαβιεί η μουσουλμανική μειονότητα, τότε δεν υπονομεύεται μόνο η περιφερειακή ανάπτυξη αλλά και η εθνική ασφάλεια. Δεν είναι η υπογεννητικότητα μόνο, αλλά κυρίως η φυγή των νέων της Θράκης που εκτός των άλλων ανατρέπει και την ισορροπία μεταξύ των σύνοικων στοιχείων Χριστιανών και Μουσουλμάνων.

Η αστυφιλία και η μετανάστευση αφήνει χώρο για επιθετικές εξαγορές ακινήτων στις ακριτικές περιοχές από τουρκικά ή άλλα ξένα κεφάλαια, κάτι που επιδεινώνει την κατάσταση. Για αυτό το λόγο μαζί με άλλους συναδέλφους μου καταθέσαμε ερώτηση στους αρμόδιους Υπουργούς ζητώντας την επαναφορά των ελέγχων και την ανάπτυξη νέων πολιτικών. Η Αθήνα και το σύνολο του πολιτικού κόσμου πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε επένδυση που αυξάνει τους κατοίκους της Θράκης, ενισχύει την αμυντική θωράκιση της Χώρας και επιστρέφει πολλαπλάσιο το όφελος σε ολόκληρη την εθνική οικονομία και την Ελληνική κοινωνία.

Exit mobile version