Αυστηρά επιτίμια

Τα (αυ­στη­ρά) επι­τί­μια που επι­βάλ­λον­ται από ορι­σμέ­νους πνευ­μα­τι­κούς κατά την εξο­μο­λό­γη­ση και οι οποί­οι, είτε από υπερ­βάλ­λον­τα ζήλο, είτε από άγνοια, εξαν­τλούν τα όρια της τι­μω­ρί­ας, αντί να κά­νουν καλό, δια­πράτ­τουν έγ­κλη­μα. Εγώ, πάν­τα τους φω­νά­ζω και τους συμ­βου­λεύω: Όχι με­γά­λες τι­μω­ρί­ες. Αλλά σω­στές συμ­βου­λές. Για­τί, οι με­γά­λες τι­μω­ρί­ες, τρο­φο­δο­τούν τον άλλο (το διά­βο­λο) με πλού­σια πε­λα­τεία. Και αυ­τός, αυτό πε­ρι­μέ­νει. Αυτό κα­ρα­δο­κεί και έχει πάν­τα ανοι­χτές τις αγ­κά­λες του για να τους δε­χτεί! Και τους τά­ζει, μά­λι­στα, λα­γούς με πε­τρα­χή­λια…

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης