Ασθένεια και παιδαγωγία

Ευ­χα­ρι­στώ τον Θεό, που μου έδω­σε πολ­λές αρ­ρώ­στιες. Πολ­λές φο­ρές του λέω: «Χρι­στέ μου, η αγά­πη σου δεν έχει όρια». Το πώς ζω, εί­ναι ένα θαύ­μα. Μέσα στις άλ­λες μου αρ­ρώ­στιες έχω και καρ­κί­νο στην υπό­φυ­ση… Πο­νάω φο­βε­ρά. Προ­σεύ­χο­μαι όμως ση­κώ­νον­τας τον Σταυ­ρό του Χρι­στού με υπο­μο­νή… Πο­νάω πολύ, υπο­φέ­ρω, αλλά εί­ναι πολύ ωραία η αρ­ρώ­στιά μου. Την αι­σθά­νο­μαι ως αγά­πη του Χρι­στού. Κα­τα­νύ­γο­μαι και ευ­χα­ρι­στώ τον Θεό! Εί­ναι για τις αμαρ­τί­ες μου… Εί­μαι αμαρ­τω­λός και προ­σπα­θεί ο Θεός να με εξα­γνί­σει. Όταν ήμουν δε­κα­έ­ξι χρο­νών πα­ρα­κα­λού­σα τον Θεό να μου δώ­σει μια βα­ριά αρ­ρώ­στια, έναν καρ­κί­νο, για να πο­νάω για την αγά­πη Του και να Τον δο­ξά­ζω μέσα από τον πόνο… Ο Θεός δεν λη­σμό­νη­σε το αί­τη­μά μου και μου έδω­σε αυ­τήν την ευερ­γε­σία μετά από τόσα χρό­νια! Τώρα δεν πα­ρα­κα­λώ τον Θεό να μου πά­ρει αυτό που Του ζή­τη­σα.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης