Dogma

Ευλάβεια και συμβουλή

Στην Κιβωτό της Ορθοδοξίας

Να όταν έρ­χε­ται κά­ποιος με ευ­λά­βεια (για να με συμ­βου­λευ­τεί), με τον λο­γι­σμό πως εί­μαι άγιος, ενώ εγώ εί­μαι τε­νε­κές, έχω προ­σέ­ξει, ότι νιώ­θω μέσα μου μιά αλ­λοί­ω­ση και αυτά που του λέω, δεν εί­ναι δικά μου. Από αυτό κα­τα­λα­βαί­νω ξε­κά­θα­ρα, ότι ο άν­θρω­πος αυ­τός έχει έρ­θει με ευ­λά­βεια και ο Θεός, για να μην τον αδι­κή­σει, δί­νει σ’ εμέ­να αυ­τήν την καλή κα­τά­στα­ση. Σε τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις, αν πρό­κει­ται για ένα σο­βα­ρό θέμα, ο Θεός σε πλη­ρο­φο­ρεί και μπο­ρείς να του πεις, θα συμ­βεί, πότε θα συμ­βεί και πως θα το αν­τι­με­τω­πί­σει.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης