ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Απλότητα και ταπείνωση

Η απλό­τη­τα εί­ναι το πρώ­το παι­δί της τα­πει­νώ­σε­ως. Και όταν υπάρ­χει στον άν­θρω­πο απλό­τη­τα, υπάρ­χει και αγά­πη, θυ­σία, κα­λω­σύ­νη, φι­λό­τι­μο, ευ­λά­βεια. Ο απλός άν­θρω­πος εί­ναι άκα­κος και απο­νή­ρευ­τος. Και το κακό και το άσχη­μο,τα με­τα­τρέ­πει σε καλό. Έχει πάν­τα κα­λούς λο­γι­σμούς για τους άλ­λους. Δεν εί­ναι κου­τός, αλλά νο­μί­ζει ότι, όπως σκέ­πτε­ται αυ­τός, έτσι σκέ­πτον­ται και οι άλ­λοι. Ο απλός άν­θρω­πος έχει κα­θα­ρό­τη­τα ψυ­χής και μια απε­ρί­ερ­γη εμ­πι­στο­σύ­νη στον Θεό. Η απλό­τη­τα ήταν η κα­τά­στα­ση του Αδάμ προ της πτώ­σε­ως, που τα έβλε­πε όλα αγνά και κα­θα­ρά, για­τί ήταν ντυ­μέ­νος με την Χάρη του Θεού.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης