ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Για όσες περιπτώσεις φαίνονται δίκαιες

Υπάρ­χουν και πε­ρι­πτώ­σεις που μπο­ρεί να έχει και ο ένας και ο άλ­λος δί­καιο. Κά­πο­τε έλε­γα σε μια συν­τρο­φιά πόσο αγνός ήταν ο Μα­κρυ­γιάν­νης. Είχε και σω­μα­τι­κή και ψυ­χι­κή αγνό­τη­τα. Οπό­τε πε­τά­γε­ται κά­ποιος και μου λέει: «Όχι να θέ­λουν να πα­ρου­σιά­σουν τον Μα­κρυ­γιάν­νη και για άγιο!». «Για­τί όχι;», τον ρω­τάω. «Για­τί έδερ­νε την γυ­ναί­κα του», μου απαν­τά­ει. «Κοί­τα­ξε να σου πω τι συ­νέ­βαι­νε. Ο Μα­κρυ­γιάν­νης, όταν τύ­χαι­νε να έχει κα­νέ­να τά­λι­ρο και ερ­χό­ταν καμ­μιά χήρα που είχε παι­διά, της το έδι­νε. Η γυ­ναί­κα του, η καη­μέ­νη, γκρί­νια­ζε. Μα και εσύ παι­διά έχεις, του έλε­γε, για­τί το έδω­σες; Και εκεί­νος της έδι­νε κα­νέ­να μπά­τσο και της έλε­γε: ”ε­σύ έχεις τον άν­δρα σου, που θα σε οι­κο­νο­μή­σει. Αυτή η καη­μέ­νη δεν έχει άν­δρα, ποιός θα την οι­κο­νο­μή­σει;”. Δη­λα­δή και οι δύο εί­χαν δί­καιο…