ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Να υπομένεις

«Ζα­λού­ρα εί­ναι τα παι­διά», μου είπε μια γυ­ναί­κα τα που τα είχε όλα. Βα­ριέ­ται να έχει παι­διά! Όταν μια μάνα σκέ­φτε­ται έτσι, εί­ναι ένα άχρη­στο πράγ­μα, για­τί οι μα­νά­δες κα­νο­νι­κά έχουν αγά­πη. Μπο­ρεί μια κο­πέ­λα, πριν κά­νει οι­κο­γέ­νεια, να την ξυ­πνά η μάνα της στις δέκα η ώρα το πρωί. Από την στιγ­μή όμως που θα γί­νει μάνα και θα έχει να τα­ΐ­ζει το παι­δί της, να το πλέ­νει, να το κα­θα­ρί­ζει, δεν κοι­μά­ται ούτε την νύ­χτα, για­τί παίρ­νει μπρος η μη­χα­νή. Όταν ο άν­θρω­πος έχει θυ­σία, δεν γκρι­νιά­ζει, δεν βα­ριέ­ται· χαί­ρε­ται. Όλη η βάση εκεί εί­ναι, να υπάρ­χει πνεύ­μα θυ­σί­ας. Αυτή η γυ­ναί­κα αν έλε­γε: «Θεέ μου, πως να Σε ευ­χα­ρι­στή­σω;

Δεν μου έδω­σες μόνο παι­διά, αλλά και πολ­λά αγα­θά… Πό­σοι άν­θρω­ποι δεν έχουν τί­πο­τε και εγώ έχω τόσα σπί­τια, έχω και από τον πα­τέ­ρα μου πε­ριου­σία, o άν­δρας μου παίρ­νει με­γά­λο μι­σθό, βγά­ζω και δύο μι­σθούς από τα ενοί­κια και δεν τα­λαι­πω­ρού­μαι! Πώς να Σε ευ­χα­ρι­στή­σω, Θεέ μου; Δεν τα άξι­ζα εγώ αυτά τα πράγ­μα­τα», αν σκε­φτό­ταν έτσι, θα έφευ­γε με την δο­ξο­λο­γία η κα­κο­μοι­ριά. Και μόνο δη­λα­δή αν ευ­χα­ρι­στού­σε τον Θεό μέρα-νύ­χτα, θα ήταν αρ­κε­τό.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης