ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Πνευματική βοήθεια

Πό­σοι έρ­χον­ται και ζη­τούν να τους βο­η­θή­σω σε κά­ποιο πρό­βλη­μά τους και ούτε εξο­μο­λο­γούν­ται, ούτε εκ­κλη­σιά­ζον­ται! «Εκ­κλη­σιά­ζε­σαι κα­θό­λου;», τους ρω­τάω. «Όχι», μου λένε. «Εξο­μο­λο­γή­θη­κες καμ­μιά φορά;». «Όχι. Ήρθα να με κά­νεις καλά». «Μα πώς; Πρέ­πει να με­τα­νο­ή­σεις για τα σφάλ­μα­τά σου, να εξο­μο­λο­γεί­σαι, να Εκ­κλη­σιά­ζε­σαι, να Κοι­νω­νάς όταν έχεις ευ­λο­γία από τον πνευ­μα­τι­κό σου και εγώ θα κάνω προ­σευ­χή να γί­νεις καλά. Ξε­χνάς, ότι υπάρ­χει και άλλη ζωή και πρέ­πει να ετοι­μα­στού­με για εκεί;». «Κοί­τα­ξε, πά­τερ, αυτά που λες, Εκ­κλη­σί­ες, άλλη ζωή κ.λπ., εμέ­να δεν με απα­σχο­λούν. Αυτά εί­ναι πα­ρα­μύ­θια..

Έχω πάει σε μά­γους, σε μέν­τιουμ και δεν μπό­ρε­σαν να με κά­νουν καλά. Έμα­θα, ότι εσύ μπο­ρείς να με κά­νεις καλά». Άντε τώρα! Τους μι­λάς για εξο­μο­λό­γη­ση, για την μέλ­λου­σα ζωή και σου λένε «αυτά εί­ναι πα­ρα­μύ­θια» και από την άλλη με­ριά: «Βο­ή­θη­σέ με, παίρ­νω χά­πια». Εμ πώς, με μα­γι­κό τρό­πο θα γί­νουν καλά; Γι’ αυτό, όσους έρ­χον­ται να συ­ζη­τή­σου­με ένα θέμα ή να μου ζη­τή­σουν μια συμ­βου­λή κ.λπ., αν δεν έχουν εξο­μο­λο­γη­θεί ποτέ, τους στέλ­νω πρώ­τα να εξο­μο­λο­γη­θούν και μετά να έρ­θουν να μι­λή­σου­με.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης