Ο εχθρός του ανθρώπου

Στα όνει­ρα και στα ορά­μα­τα, όσοι εί­δαν το Χρι­στό, πάν­τα Τον βλέ­πουν με τους τύ­πους των ήλων στα χέ­ρια και στα πό­δια Του. Και επει­δή ο Χρι­στός πάν­τα ευ­λο­γεί, φαί­νε­ται η τρύ­πα στο χέ­ρια Του. Αν δεν εμ­φα­νί­ζον­ται οι τύ­ποι των ήλων, τότε εί­ναι διά­βο­λος, που με­τα­σχη­μα­τί­στη­κε σε Χρι­στό. Ο διά­βο­λος δεν μπο­ρεί ποτέ να πά­ρει την μορ­φή του Σταυ­ρω­μέ­νου και Ανα­στάν­τα Χρι­στού. Ο διά­βο­λος όταν πά­ρει την μορ­φή του Ιη­σού Χρι­στού, λέει: Εγώ εί­μαι ο Ιη­σούς Χρι­στός! Και το λέει σ’ αυ­τόν που του πα­ρου­σιά­ζε­ται, για να τον προ­σκυ­νή­σει και να δαι­μο­νι­στεί. Ο Χρι­στός όταν εμ­φα­νί­ζε­ται, δεν λέει ποτέ κάτι τέ­τοιο, για­τί εί­ναι τα­πει­νός και λέει απλά: ”Ε­γώ Εί­μαι”, γνω­ρί­ζον­τας, ότι σε αυ­τόν που εμ­φα­νί­ζε­ται, έχει την διά­κρι­ση να Τον ανα­γνω­ρί­σει.