Περί παρθενίας

Το πο­λυ­τι­μό­τε­ρο πράγ­μα που έχει ο άν­θρω­πος από υλι­κής από­ψε­ως, στους μεν άν­δρες εί­ναι το σπέρ­μα, στις δε γυ­ναί­κες εί­ναι το ωά­ριο που συμ­βάλ­λουν στην διαιώ­νι­ση του εί­δους. Όταν το σπέρ­μα και το ωά­ριο ξο­δεύ­ον­ται στις αμαρ­τί­ες, τότε έχου­με μο­λυ­σμό του σώ­μα­τος. Αν­τί­θε­τα όταν αυ­τοί οι ”θη­σαυ­ροί”, όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο κρα­τούν­ται μέσα στο σώμα, χω­ρίς να γί­νε­ται η αμαρ­τία, τό­σες πε­ρισ­σό­τε­ρες κα­τα­θέ­σεις κά­νει ο άν­θρω­πος στην τρά­πε­ζα της παρ­θε­νί­ας του Θεού.

Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης