Θαύμα και θαύματα

Μας έλε­γε ένας Ρώ­σος επι­στή­μο­νας, ότι κά­να­νε χη­μι­κή ανά­λυ­ση του αγια­σμού και δια­πι­στώ­σα­νε ότι τα υδά­τι­να μό­ρια εί­χα­νε σταυ­ρούς! Με το μι­κρο­σκό­πιο φά­νη­κε αυτό. Και όχι μόνο αυτό… Δια­πι­στώ­σα­νε επί­σης ότι ο αγια­σμός δεν πε­ριεί­χε μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς! Το νερό σαν νερό, αν το ανα­λύ­σου­με, πε­ριέ­χει εκα­τομ­μύ­ρια μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς, πράγ­μα που δεν συμ­βαί­νει στον αγια­σμό. Και οι μι­κρο­ορ­γα­νι­σμοί του νε­ρού που έγι­νε αγια­σμός, δεν πε­θαί­νουν, αλλά τα οι­κο­νο­μεί έτσι ο Κύ­ριος ώστε να με­τα­τε­θούν σε άλλο υγρό στοι­χείο. Ο αγια­σμός λοι­πόν δεν χα­λά­ει και δεν μυ­ρί­ζει, διό­τι: α) δεν πε­ριέ­χει μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς και β) τα υδά­τι­να μό­ριά του, πε­ριέ­χουν Χάρη Αγί­ου Πνεύ­μα­τος. Αυτά μπο­ρού­με να το δια­πι­στώ­σου­με και εμ­πει­ρι­κά, δί­νον­τας αγια­σμό σε έναν δι­ψα­σμέ­νο δαι­μο­νι­σμέ­νο, κρύ­βον­τας ότι εί­ναι αγια­σμός. Θα δεί­τε, ότι όχι μόνο δεν πρό­κει­ται να το πιει, αλλά θα φουν­τώ­σει και θα εξορ­γι­στεί κιό­λας.