Δόξα Σοι Κύριε, δόξα Σοι

Πρέ­πει να δο­ξά­ζου­με το Χρι­στό μας μύ­ριες φο­ρές, που αξιω­θή­κα­με του Ορ­θο­δό­ξου Βα­πτί­σμα­τος. Μας ανοί­χτη­κε η θύρα του Θεί­ου Ελέ­ους, χω­ρίς να το γνω­ρί­ζου­με και χω­ρίς να το αξί­ζου­με. Χω­ρίς να το ξέ­ρου­με, ότι ο Πα­τέ­ρας μας εί­ναι Βα­σι­λιάς, χω­ρίς να το ξέ­ρου­με, ότι εί­μα­στε πριγ­κι­πό­που­λα. Εί­ναι σαν να γεν­νη­θή­κα­με σε Βα­σι­λι­κά ανά­κτο­ρα και μά­λι­στα στα με­γα­λύ­τε­ρα ανά­κτο­ρα του κό­σμου και του ου­ρα­νού. Τέ­τοια Χάρη μας αξί­ω­σε ο Χρι­στός μας εδώ στη γη! Οι αβά­πτι­στοι σε­σω­σμέ­νοι σε σχέ­ση με τους Βα­πτι­σμέ­νους στον πα­ρά­δει­σο, εί­ναι τυ­φλοί. Όχι τυ­φλοί με την έν­νοια ότι δεν βλέ­πουν, αλλά ότι η δια­φο­ρά φω­το­χυ­σί­ας και ορά­σε­ως του Ακτί­στου Φω­τός, εί­ναι αβυσ­σα­λέα.