ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Γυναίκα και οικογένεια

Η γυ­ναί­κα όταν δεν έχει παι­διά και δεν αξιο­ποι­ή­σει το θέμα αυτό πνευ­μα­τι­κά, βα­σα­νί­ζε­ται… Η καρ­διά της γυ­ναί­κας αχρη­στεύ­ε­ται, όταν η αγά­πη που έχει στην φύση της δεν βρει διέ­ξο­δο. Και βλέ­πεις, άλλη με πέν­τε – έξι ή και οκτώ παι­διά, να εί­ναι πάμ­φτω­χη η καη­μέ­νη και να χαί­ρε­ται. Έχει και λε­βεν­τιά και παλ­λη­κα­ριά.

Για­τί; Για­τί βρή­κε τον στό­χο της. Μου έκα­νε εν­τύ­πω­ση μία πε­ρί­πτω­ση: Ένας γνω­στός μου είχε δύο αδελ­φές. Η μία παν­τρεύ­τη­κε πολύ μι­κρή και απέ­κτη­σε πολ­λά παι­διά. Θυ­σία γι­νό­ταν. Έρ­ρα­βε κιό­λας και έστελ­νε σε φτω­χούς ελεη­μο­σύ­νες. Ήρθε προ ημε­ρών και μου είπε: «έχω και εγ­γο­νά­κια τώρα!» και σκιρ­τού­σε η καρ­διά της.

Η άλλη δεν παν­τρεύ­τη­κε, δεν αξιο­ποί­η­σε πνευ­μα­τι­κά και το αμέ­ρι­μνο που είχε και ήταν… μην τα ρω­τάς! Ένα άχρη­στο πράγ­μα! Βα­ριό­ταν που ζού­σε. Πε­ρί­με­νε από την γριά μάνα της να την εξυ­πη­ρε­τεί και είχε και πα­ρά­πο­να. Βλέ­πε­τε τι γί­νε­ται; Δεν έγι­νε η αλ­λα­γή μέσα της, για­τί δεν έγι­νε μη­τέ­ρα και ούτε αξιο­ποί­η­σε την αγά­πη που υπάρ­χει στην γυ­ναι­κεία φύση, βο­η­θών­τας όσους έχουν ανάγ­κη. Για αυτό λέω, ότι η θυ­σία εί­ναι απα­ραί­τη­τη στην γυ­ναί­κα. Ο άν­δρας και αν ακό­μη δεν καλ­λιερ­γή­σει την αγά­πη, δεν πα­θαί­νει και με­γά­λη ζη­μιά.

Η γυ­ναί­κα όμως, με την αγά­πη που έχει, αν τυ­χόν δεν την διο­χε­τεύ­ει σω­στά, εί­ναι σαν μια μη­χα­νή που δου­λεύ­ει, αλλά δεν έχει υλι­κό να δου­λέ­ψει και τραν­τά­ζε­ται και τραν­τά­ζει και τους άλ­λους.]

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης