ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Η φύση του κακού

Ο Χρι­στός έχει αφαι­ρέ­σει από τον διά­βο­λο το δι­καί­ω­μα να κά­νει κακό. Μό­νον αν του δώ­σει ο άν­θρω­πος δι­καιώ­μα­τα, μπο­ρεί να κά­νει κακό. Όταν αμαρ­τά­νει και όταν δεν συμ­με­τέ­χει κα­νείς στα Μυ­στή­ρια της Εκ­κλη­σί­ας, δί­νει δι­καιώ­μα­τα στον πει­ρα­σμό και δέ­χε­ται μία επί­δρα­ση δαι­μο­νι­κή… Η με­τά­νοια και η εξο­μο­λό­γη­ση, κό­βει το δι­καί­ω­μα του δια­βό­λου. Σε έναν που εί­ναι πι­στός, Εκ­κλη­σιά­ζε­ται, Εξο­μο­λο­γεί­ται, Κοι­νω­νά­ει, ο διά­βο­λος δεν έχει καμ­μία δύ­να­μη, καμ­μία εξου­σία.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης