ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Όταν υποχωρείς στην αμαρτία

Όταν αρ­χί­ζει κα­νείς να κά­νει υπο­χω­ρή­σεις στην αμαρ­τία, εσω­τε­ρι­κά μαυ­ρί­ζει, θο­λώ­νουν τα μά­τια της ψυ­χής του και βλέ­πει θολά. Ύστε­ρα, εί­ναι μο­λυ­σμέ­νος από την αμαρ­τία και η αμαρ­τία τον μπερ­δεύ­ει. Ακό­μη και τα κα­θα­ρά μπο­ρεί να τα δει αμαρ­τω­λά. Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι, που δεν μπο­ρούν να πι­στέ­ψουν λ.χ. ότι με­ρι­κοί νέοι ή νέες ζουν αγνή, κα­θα­ρή ζωή. «Αδύ­να­το, λένε, σή­με­ρα να συμ­βαί­νει αυτό». Οι καη­μέ­νοι εί­ναι τόσο βου­τηγ­μέ­νοι μέσα στην αμαρ­τία, που όλα τα βλέ­πουν αμαρ­τω­λά. Οι άν­θρω­ποι που κοι­μούν­ται με τα ταγ­κα­λά­κια (δια­βο­λά­κια), δεν μπο­ρούν να σκε­φτούν, ότι υπάρ­χουν άλ­λοι που κοι­μούν­ται με τα αγ­γε­λά­κια. Να μην ζη­τά­με όμως από τους χοί­ρους, να ευ­λα­βούν­ται τα κρί­να.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης