ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί Ελεημοσύνης

Πρέ­πει να δί­νου­με σε όλους ανε­ξαί­ρε­τα, ακό­μα και αν αυ­τός που σε ζη­τά­ει, δεν έχει ανάγ­κη. Ο Θεός βρέ­χει ”ε­πί δι­καί­ους και αδί­κου­ς” (Ματθ. 5,45), εμείς για­τί να μην βο­η­θή­σου­με τον πλη­σί­ον μας; Μή­πως και εμείς εί­μα­στε άξιοι για όλα τα δώρα που μας δί­νει ο Θεός; Σου ζη­τά­ει κά­ποιος φτω­χός βο­ή­θεια; Ακό­μη και αν αμ­φι­βάλ­λεις για την κα­τά­στα­σή του, πάλι να τον βο­η­θή­σεις, για να μην σε πει­ρά­ξει ο πει­ρα­σμός. Εί­δες τι λέει ο Αβ­βάς Ισα­άκ: ”Και έφιπ­πος να σου ζη­τή­σει, να του δώ­σει­ς”. Δεν ξέ­ρεις σε τι κα­τά­στα­ση εί­ναι. Εσύ πι­στεύ­εις αυτό που σου λέει ο άλ­λος και να δί­νεις ανά­λο­γα με αυτό που σου ζη­τά­ει. Εί­ναι αδύ­να­τον να πε­ρά­σου­με την πόρ­τα της Βα­σι­λεί­ας του Θεού, χω­ρίς την ελεη­μο­σύ­νη, ακό­μα και αν κα­τορ­θώ­σου­με αμέ­τρη­τες άλ­λες αρε­τές.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης