ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Προ του τέλους

Κα­νείς δεν έχει κά­νει συμ­φω­νία με τον Θεό πότε θα πε­θά­νει. Ο Θεός τον κάθε άν­θρω­πο τον παίρ­νει στην κα­λύ­τε­ρη στιγ­μή της ζωής του, με έναν ει­δι­κό τρό­πο, για να σώ­σει την ψυχή του. Εάν δει, ότι κά­ποιος θα γί­νει κα­λύ­τε­ρος, τον αφή­νει να ζή­σει. Εάν δει όμως, ότι θα γί­νει χει­ρό­τε­ρος, τον παίρ­νει, για να τον σώ­σει. Με­ρι­κούς πάλι που έχουν αμαρ­τω­λή ζωή, αλλά έχουν την διά­θε­ση να κά­νουν καλό, τους παίρ­νει κον­τά Του, πριν προ­λά­βουν να το κά­νουν, επει­δή ξέ­ρει, ότι θα έκα­ναν το καλό, μό­λις τους δι­νό­ταν η ευ­και­ρία. Εί­ναι δη­λα­δή σαν να τους λέει: «Μην κου­ρά­ζε­στε· αρ­κεί η καλή διά­θε­ση που έχε­τε». Άλ­λον, επει­δή εί­ναι πολύ κα­λός, τον δια­λέ­γει και τον παίρ­νει κον­τά Του, για­τί ο Πα­ρά­δει­σος χρειά­ζε­ται μπουμ­πού­κια. Πολ­λούς πάλι τους αφή­νει να ζή­σουν πολ­λά χρό­νια, για να εί­ναι ανα­πο­λό­γη­τοι την ημέ­ρα της Κρί­σε­ως, που δεν με­τα­νόη­σαν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης