π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Δεν είναι το τι φαίνεται η ουσία της πνευματικής ζωής. Δεν είναι αυτό που «βγαίνει προς τα έξω» με τα λόγια ή τις πράξεις. Η ανθρώπινη ικανότητα να κρύβει την αλήθεια της είναι δεδομένη.
Ο Κύριος μάς καλεί να δούμε «τον οφθαλμό» μας που καθορίζει τον φωτισμό ή τον σκοτασμό όλου του σώματος, της ύπαρξής μας. Το βαθύτερο είναι μας, που οι λογισμοί το εκφράζουν, δεν φαίνεται πάντα αλλά καθορίζει τη Βασιλεία ή τον Άδη μέσα μας.
Τα όποια πάθη, όπως η προσκόλληση στον «μαμωνά», γίνονται οι «κύριοί μας», που δεσμεύουν την ελευθερία μας, την ευρύτητα της ζωής μας κι άρα τη χαρά.
Το άγχος, που η «μέριμνα» φέρνει στην ψυχή και στο σώμα, γίνεται τυραννικό και παθολογικό και συγχρόνως παράλογο. Ο Κύριος μάς βοηθά, με βάση την απλή λογική, να βγούμε από το πνίξιμο στο οποίο οι ίδιοι πέσαμε και να χαρούμε τη ζωή και τις ομορφιές της.
Τα παραδείγματα από τη γύρω μας φύση.
Τα «πετεινά του ουρανού» που δεν εργάζονται για τον δικό τους «επιούσιον άρτον», κάτι που φαίνεται από το ότι δεν σπέρνουν, δεν θερίζουν, δεν μαζεύουν σε αποθήκες, κι όμως ο ουράνιος Πατέρας τα τρέφει χωρίς κανένα πρόβλημα.
Τα «κρίνα του αγρού» που δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν κι όμως υπερέχουν σε μεγαλοπρέπεια ακόμη και από τον βασιλιά Σολομώντα, παρόλο που η παρουσία τους στον κόσμο μας είναι τόσο σύντομη.
Η βεβαίωσή Του ότι υπερέχουμε από τα «κρίνα του αγρού» και τα «πετεινά του ουρανού» και ότι έχει την έγνοια μας για όλα, μας κάνει ικανούς να αφοσιωθούμε, ως προτεραιότητα, στον Κύριο που μένει εις αιώνας: στη Βασιλεία Του και στην επικράτηση του θελήματός Του. Ελεύθεροι και απερίσπαστοι πορευόμαστε ως γνήσια «τέκνα του ζώντος Θεού.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος