Περί εγωισμού

Ο διά­βο­λος λόγω του υπερ­βο­λι­κού εγωι­σμού του, δεν αν­τέ­χει την γνή­σια κα­τα­φρό­νη­ση. Θέ­λει ο άν­θρω­πος να τον υπο­λο­γί­ζει. Ήταν κά­ποιος γέ­ρον­τας, στον οποίο εμ­φα­νί­στη­κε ο διά­βο­λος με την μορ­φή άγριου λιον­τα­ριού. Ο γέ­ρον­τας πα­ρέ­μει­νε ψύ­χραι­μος, κα­τά­λα­βε αμέ­σως, ότι επρό­κει­το για τον διά­βο­λο και απευ­θυ­νό­με­νος με έναν απα­ξιω­τι­κό και κα­τα­φρο­νη­τι­κό ύφος λέει στο λιον­τά­ρι: Αχ, με τα κου­τα­βά­κια θα τα βά­λου­με τώρα! Και πριν ακό­μα ο εχθρός επι­τε­θεί, με τη φρά­ση αυτή του γέ­ρον­τα, έγι­νε άφαν­τος ο διά­βο­λος! Θέ­λει τόλ­μη και παλ­λι­κα­ριά ψυ­χής, για­τί άμα κά­ποιος έλε­γε τα ίδια λό­για του γέ­ρον­τα με φόβο, ο διά­βο­λος δεν θα έφευ­γε.