Περί θλίψεων

Όταν ο ίδιος ο Χρι­στός, ο Αρ­χη­γός σου, φέρ­νει ακάν­θι­νο στέ­φα­νο στην κε­φα­λή και εί­ναι καρ­φω­μέ­νος στα Σταυ­ρό και πά­σχει για σένα, εσύ όταν πο­νάς για τον εαυ­τόν σου, αξί­ως για τις αμαρ­τί­ες σου, για­τί δια­μαρ­τύ­ρε­σαι; Ο Κύ­ριός σου δεν δια­μαρ­τυ­ρή­θη­κε. Σή­κω­σε σιω­πη­λά τον σταυ­ρό σου και μι­μή­σου τον Οι­κο­δε­σπό­τη σου…