π. Βαρνάβα Γιάγκου
Εἶναι συνηθισµένη ἡ ἀντίληψη πώς ὁ Θεός ὑπάρχει γιά νά κάνει θαύµατα, γιά νά ἀνατρέπει τά ἀρνητικά πού ἔχουµε στή ζωή μας ἤ γιά νά ὁδηγεῖ τή ζωή μας ὅπως ἐµεῖς θέλουµε. Τότε, ὅµως, ἀναδύεται ἕνα ἐρώτηµα: θέτουμε σέ προτεραιότητα τή δική μας ζωή ἤ τόν Θεό;
Συνήθως θεωροῦµε, κι αὐτό εἶναι μιά λαθεµένη στάση μέσα στήν Ἐκκλησία, πώς ὑπάρχουµε, κινούµεθα καί ζοῦµε γιά νά ἐξυπηρετεῖ ὁ Θεός τίς ἀνάγκες μας. Ἀκόµη καί ἡ µετοχή μας στά μυστήρια κι ἰδιαίτερα σ’ αὐτό τῆς ἐξοµολογήσεως σέ αὐτό τό πλαίσιο κινεῖται. Αὐτό προκύπτει ὄχι τόσο γιατί ἔχουµε κέντρο τῆς ζωῆς μας τό Θεό, ὅσο γιατί πιστεύουµε ὅτι ὁ Θεός θά ἐξυπηρετήσει καλύτερα τά συµφέροντά μας.
Ἄρα ὡς κέντρο τίθεται ἡ ζωή μας καί ὄχι ὁ Θεός. Ἀκόµη καί ἡ ἄσκησή μας καί ὁ ἀγώνας πού κάνουµε, δέν γίνεται γιατί προσδοκοῦµε μέσα ἀπό τήν ἀναζήτηση τήν αἴσθηση τοῦ Θεοῦ, ἀλλά γιατί ψάχνουµε ἕναν τρόπο κι ἕνα δρόµο δικαίωσής μας.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος