Το κομποσχοίνι

Όταν ένας άν­θρω­πος λέει: ”Κύ­ριε Ιη­σού Χρι­στέ ελέη­σον ημά­ς”, ξέ­ρε­τε τί κά­νει; Πα­ρά­γει ενέρ­γεια, πα­ρά­γει Χάρη Αγί­ου Πνεύ­μα­τος και την θέ­τει σε δρά­ση. Δια­τάσ­σει αυτή τη φω­τιά της Θεί­ας Χά­ρι­τος, της απαν­τα­χού της γης, να ενερ­γή­σει. Και πώς ενερ­γεί; Τους μεν αγ­γέ­λους χα­ρο­ποιεί, τους δε δαί­μο­νες λυ­πεί και φλο­γί­ζει. Εί­ναι για τα δαι­μό­νια μια επι­πλέ­ον κό­λα­ση. Σε κάθε ”Κύ­ριε Ιη­σού Χρι­στέ ελέη­σον ημά­ς”, εί­ναι σαν να εκρή­γνυ­ται μια ατο­μι­κή βόμ­βα στην καρ­διά του δια­βό­λου (γι’ αυτό και αν­τα­πο­δί­δει τα πυρά) και θα ακού­γε­ται εις τους αιώ­νας των αιώ­νων, όχι επει­δή έχου­με εμείς τη Χάρη, αλλά διό­τι το όνο­μα του Ιη­σού Χρι­στού έχει αυ­θυ­πάρ­χου­σα ενέρ­γεια και Χάρη και έχει τόση δύ­να­μη, όση δύ­να­μη και Χάρη έχει η Θε­ό­τη­τά Του και ενερ­γεί ου­σιω­δώς, αρ­κεί να πλη­ρούν­ται οι εξής προ­ϋ­πο­θέ­σεις: α) συ­χνή μυ­στη­ρια­κή ζωή β) να έχου­με συγ­χω­ρε­μέ­νους όλους τους αν­θρώ­πους γ) να διά­γου­με αγνή ζωή στο σώμα και στην ψυχή δ) να έχου­με πνευ­μα­τι­κό οδη­γό και ε) να κά­νου­με με τάξη και πρό­γραμ­μα τα κα­θη­με­ρι­νά πνευ­μα­τι­κά μας κα­θή­κον­τα σε χώρο ήσυ­χο και κα­τα­νυ­κτι­κό.

Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης