Ψ Α Λ Μ Ο Σ 3ος – στή δημοστική ἀπό Ἰωάννου Φρουδαράκη
Ψαλμός τοῦ Δαυίδ, ὅταν τόν καταδίωκε
ὁ γιός του ὁ Ἀβεσσαλώμ
Κύριε, πῶς ἐπλήθυναν αὐτοί πού μέ μισοῦνε;
καί ξεσηκώθηκε ὁ λαός καί δέν μέ ὑπακοῦνε·
- κι εἶναι πολλοί πού χαίρουνται καί λένε μέ κακία·
ἀπ’ τόν Θεό του δέν θά βρεῖ ποτέ του σωτηρία.
- Ἐσύ ‘σαι ὅμως, Κύριε, προστάτης, λυτρωτής μου,
τό καύχημα τῆς δόξας μου κι ἡ ψῆφος τῆς τιμῆς μου.
- Γιατί, κάθε πού κραύγαζα καί τόν παρακαλοῦσα,
μ’ ἄκουγε ἀπ΄ τό ὄρος του, τ΄ ἅγιο, πού τόν καλοῦσα.
- Κοιμοῦμαι κι ἔχω βάσανα καί θλίψεις σάν πλαγιάζω·
μά σάν σκωθῶ, ὁ Κύριος μέ βλέπει κι ἡσυχάζω.
- Μηδέ τό πλῆθος τοῦ λαοῦ μέ σκιάζει πού μέ ζώνει
πού ξεπερνᾶ στήν ἔχθρητα ξένους καί ξεσπαθώνει.
- Ἀνάστα, Κύριε, ταχιά, σῶσε με, ὁ Θεός μου·
γιατί, ὅσους μ’ ἐχθρεύονται, ἄδικα, θά πατάξεις
κι ἁμαρτωλούς ἐσύντριψες γιά νά μέ βοηθήσεις.
- Κύριε, ἀπό ΄σένανε προσμένω σωτηρία,
καί στόν λαό σου ἡ χάρις σου ἄς γίνει εὐλογία.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος